Tarsycjusz był rzymskim akolitą i męczennikiem żyjącym w III wieku. Według przekazów historycznych, a zwłaszcza poematu papieża Damasego I, zginął w okresie intensowanych prześladowań chrześcijan. Choć niektóre źródła sugerują, że mógł być diakonem, najczęściej identyfikuje się go jako młodego chłopca służącego jako akolita. Jest czczony za odwagę w ochronie Eucharystii, wybierając konfrontację z brutalnym tłumem zamiast wydania Sakramentu Najświętszego tym, którzy chcieli go zbezcześcić.