Serafin z Sarowa był rosyjskim mnichem i kapłanem żyjącym w XVIII wieku, który stał się jednym z najsłynniejszych duchowych starców w tradycji prawosławnej. Urodzony jako Prokhor Mosznin w Kursku, wstąpił do klasztoru w Sarowie w 1777 roku, a później służył jako duchowy przewodnik w klasztorze żeńskim w Diejewie. Jest powszechnie rozpoznawany dzięki swojemu surowemu ascetyzmowi, obejmującemu okres samotnego życia w lesie oraz rytuał nieustającej modlitwy odprawianej na skale. Jego nauki koncentrowały się na nabywaniu Ducha Świętego i dążeniu do wewnętrznego pokoju.