Dydak z Alcalá był hiszpańskim bratem zakonno-laickim i misjonarzem z XV wieku, który służył na Wyspach Kanaryjskich. Urodzony około 1400 roku w San Nicolás del Puerto, początkowo żył jako wędrowny pustelnik, zanim wstąpił do odłamu obserwantów zakonu franciszkanów. Był znany ze swojej działalności misyjnej wśród ludu Guanczów oraz ze służby jako infirmer (opiekun chorych) w Rzymie. Zmarł w Alcalá de Henares w 1463 roku i został później kanonizowany przez papieża Sykstusa V, stając się pierwszym bratem laickim swojego zakonu uznanym za świętego.