Sawwacjusz Sołowiecki był rosyjskim mnichem żyjącym w XV wieku, który poszukiwał skrajnej samotności do modlitwy. Po pobycie w klasztorze Kirillo-Bełozerskim, w 1429 roku udał się na bezludną wyspę na Morzu Białym, aby odnaleźć większą izolację. Wraz z pustelnikiem imieniem German założył na wyspie małą celę i postawił krzyż. Jego starania położyły fundament pod późniejsze powstanie klasztoru sołowieckiego, który został zbudowany przez kolejnych mnichów po jego śmierci w 1435 roku.