Aleksander z Bergamo był rzymskim żołnierzem, prawdopodobnie centurionem Legionu Tebańskiego, żyjącym na początku IV wieku. Urodzony w Rzymie, zginął jako męczennik w Bergamo około 303 roku za odmowę porzucenia wiary chrześcijańskiej. Po przeżyciu dekymacji w Agaunum, został osadzony w więzieniu Zebedeo w Mediolanie, skąd ostatecznie uciekł dzięki pomocy Fidela. Jego opór wobec rzymskich praktyk religijnych, w tym zniszczenie ofiarnego ołtarza w Mediolanie, doprowadził ostatecznie do jego egzekucji przez ścięcie.