Święty Flawit był kapłanem i pustelnikiem żyjącym we wczesnym średniowieczu. Urodzony w połowie VI wieku w Lombardii, został później wzięty do niewoli wojennej w Szampanii w 568 roku. Podczas pobytu w tym regionie służył jako intendenta zamku, gdzie podobno uzdrawiał rodzinę swojego pana z chorób. Po święceniach kapłańskich udzielonych mu przez świętego Lupusa, wybrał życie samotne w Marcilly-le-Hayer, gdzie przebywał aż do śmierci w 630 roku.