Izaak DalmatyjskiPrzepodobny · †383Izaak Dalmatyński był chrześcijańskim mnichem i opatem żyjącym w IV wieku. Pierwotnie pustelnik zamieszkujący pustynię w pobliżu Konstantynopola, zyskał uznanie dzięki konfrontacji z cesarzem Walentynem w sprawie prześladowań chrześcijan wyznania nicejskiego. Po śmierci cesarza Izaak został pierwszym przełożonym klasztoru założonego dla niego w stolicy cesarstwa. Jest uznawany za wyznawcę i obrońcę ortodoksji, szczególnie dzięki swojemu udziałowi w II Soborze Ekumenicznym zwołanym w 381 roku.
Kleofas (Ilie)1912–1998Kleofas (Ilie) był wybitnym rumuńskim archimandrytą i duchowym przywódcą, który żył w latach 1912–1998. Urodzony jako Constantin Ilie w Sulița, wstąpił do życia monastycznego w pustelni Sihăstria, gdzie ostatecznie sprawował urząd opata. W trakcie swojej służby doświadczał prześladowań ze strony komunistycznej tajnej policji, co zmuszało go do okresowego ukrywania się w górach. Znany z głębokiej wiedzy biblijnej i pokory, stał się znaczącym przewodnikiem duchowym zarówno dla duchowieństwa, jak i świeckich, szczególnie po rewolucji w 1989 roku.
Władysław BukowińskiBłogosławiony · 1904–1974Władysław Bukowiński był polskim księdzem rzymskokatolickim i misjonarzem, który poświęcił życie pracy duszpasterskiej w Polsce i w Związku Radzieckim. Urodzony w 1904 roku na terenach dzisiejszej Ukrainy, został święcimiony w diecezji krakowskiej w 1931 roku. Zyskał szerokie uznanie dzięki swojej głębi intelektualnej i opanowaniu podczas sprawowania posługi wśród parafian w trudnych czasach II wojny światowej. Przez całe życie mierzył się z wielokrotnymi aresztowaniami i długimi okresami uwięzienia w radzieckim systemie gułagów, jednak nie przestał nieść wsparcia duchowego współwięźniom.
BeunoCudotwórca · 570–640Beuno był VII-wiecznym walijskim opatem i świętym, który działał na terenie królestwa Powys i północnej Walii. Pochodzący z królewskiego rodu wywodzącego się od Vortigerna, kształcił się w klasztorze w Bangor. Po święceniach służył jako misjonarz wspierany przez króla Cadfana. Po sporze o ziemię z następcą króla, założył znaczący ośrodek klasztorny w Clynnog Fawr, gdzie ostatecznie zmarł.
Rafał ChylińskiBłogosławiony · 1694–1741Rafał Chyliński był polskim kapłanem z XVIII wieku należącym do zakonu franciszkanów konwentualnych. Urodzony w Wysoczce w 1694 roku, początkowo podążał ścieżką kariery wojskowej jako oficer kawalerii, zanim wybrał życie zakonne. Po wstąpieniu do franciszkanów w Krakowie, został święconym kapłanem w 1717 roku. Zapamiętano go jako oddanego sługę chorych i ubogich, biegłego w grze na instrumentach muzycznych podczas liturgii oraz charakteryzującego się prostym stylem kazania.
Tsotne DadianiWyznawca · †1260Tsotne Dadiani był wybitnym gruzińskim szlachcicem i przywódcą politycznym, żyjącym w okresie dominacji Mongołów w Gruzji. Jako członek rodu Dadiani sprawował wysokie urzędy i pełnił funkcję namiestnika w zachodniej Gruzji. Najbardziej zapamiętano go z odważnych czynów podczas nieudanej antymongolskiej konspiracji około 1246 roku. Wybierając poddanie się tym samym brutalnym karom co jego współspiskowcy, wykazał głębokie poczucie lojalności i solidarności, co ostatecznie doprowadziło do jego kultu jako świętego.- MMaternienŚwięty · †368Maternien był IV-wiecznym prelatem, który sprawował urząd biskupa Reims w latach 348–359. Był bratem świętego Materna, biskupa Mediolanu, i jest uznawany zarówno za świętego, jak i wyznawcę. Jego znaczenie historyczne wiąże się z przewodzeniem wczesnemu Kościołowi francuskiemu w połowie i pod koniec IV wieku.
Święty CarantocŚwiętyKarantok był walijskim opatem i wyznawcą żyjącym w VI wieku, o którym uważa się, że był księciem z dynastii królewskiej Ceredigion. Wybierając życie zakonne zamiast dziedzictwa królewskiego, założył kilka wspólnot monastycznych w Walii, Kornwalii, Somercie, Bretanii i Irlandii. Jego hagiografie sugerują, że podróżował do Irlandii, aby wspierać misję świętego Patryka. Jest on również odnotowany we wczesnych pismach jako postać, która wchodziła w interakcje z królem Arturem, pomagając królowi poprzez modlitwę w celu ujarzmienia smoka.
BarnabaWyznawca · 1914–1964Barnaba Nastić był serbskim biskupem pomocniczym w XX wieku, sprawującym urząd biskupa tytularnego Hvosna. Urodzony w Gary w stanie Indiana w rodzinie imigrantów, później przeprowadził się do Jugosławii, gdzie studiował teologię w Belgradzie. Wstępował po stopniach monastycznych, aż został asystentem serbskiego patriarchy. Znany z sprzeciwu wobec ideologii komunistycznej, doświadczył uwięzienia i wielkich cierpień przed śmiercią w 1964 roku. Jest uznawany za wyznawcę wiary (konfesora) w tradycji serbskiego prawosławia.- SSigiramnusŚwięty · †655Cyran (znany również jako Sigiramnus), szlachcic z Berry żyjący w VII wieku, który został opatem i wyznawcą. Po studiach w Tours służył na dworze królewskim Chlothara II jako cześnik, choć praktykował głęboką pobożność, nosząc koszulę pokutną. Wybierając życie zakonne zamiast świeckiego małżeństwa aranżowanego przez ojca, ostatecznie wyrzekł się majątku, aby pomagać ubogim. Jest wspominany ze względu na swoją pokorę, w tym okres, w którym wykonywał pracę fizyczną u boku chłopów.
LeoncjuszŚwięty · 1884–1972Leoncjusz Stasiewicz był wschodnioortodoksyjnym kapłanem i archimandrytą. Urodzony w Tarnogrodzie, jest wspominany jako jeden z Nowych Męczenników i Wyznawców Kościoła Prawosławnego.- ŚŚwięty BlaneŚwięty · 550–590Święty Blane był biskupem i wyznawcą w Szkocji, który urodził się na wyspie Bute. Zmarł w 590 roku.
AgapitWyznawca · 1894–1936Agapit był wschodnioobrzędowym mnichem i wyznawcą wiary, który żył w okresie przejściowym między Imperium Rosyjskim a Związkiem Radzieckim. Urodzony jako Michaił von Taube w 1894 roku w Gaczinie, był synem barona i studiował prawo na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu, zanim służył w wojsku. Później podążył drogą duchową, zostając mnichem w klasztorze Optina Pustyn. Jego życie naznaczone było wielkimi trudnościami, w tym wielokrotnymi aresztowaniami i okresami zesłania pod reżimem radzieckim, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w Orle w 1936 roku.- MMichał Syngelos i WyznawcaMichał Synkellos i Wyznawca był prawosławnym świętym urodzonym w Jerozolimie około 761 roku. Pochodzenia perskiego, od wczesnej młodości poświęcał się ascetyzmowi i poezji kościelnej. Po pobycie w klasztorze świętego Sawy, został mianowany synkellem przez patriarchę Tomasza I. Jego zaangażowanie teologiczne w kontrowersję Filioque oraz sprzeciw wobec ikonoklazmu doprowadziły do znaczących konfliktów politycznych, skutkujących okresami uwięzienia i wygnania za panowania cesarzy bizantyjskich.
Jerzy CzekriakowskiŚwięty · 1855–1928Jegor Czekriakowski, znany również jako Georgij Kosow, był rosyjskim kapłanem prawosławnym i wyznawcą, urodzonym w 1855 roku. Wychowany w rodzinie wiejskiego proboszcza w Androsovie, później służył wspólnocie Spas-Czekriak koło Bołchowa aż do śmierci w 1928 roku. Za życia był wysoko ceniony jako staryc (duchowy ojciec) i uważany za duchowego następcę Ambrozego Optińskiego. Jest uznawany za osobę posiadającą zdolności prorocze, w tym przepowiednię dotyczącą rewolucji październikowej.
Sergiusz (Sriebrianski)Wyznawca · 1870–1948Sergiusz (Sriebrianski) był prawosławnym archimandrytą i wyznawcą wiary, który żył w Związku Radzieckim pod koniec XIX i na początku XX wieku. Urodzony jako Mitrofan Wasiljewicz Sriebrianski w 1870 roku, początkowo służył jako żonaty kapłan, biorąc nawet udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Później, w odpowiedzi na powołanie do życia zakonnego, on i jego żona złożyli śluby czystości i wstąpili do klasztoru Marty i Marii. W całym okresie radzieckim był wielokrotnie aresztowany i skazywany na wygnanie, wypełniając swoje obowiązki religijne w konspiracji mimo intensywnych prześladowań ze strony władz.- MMaurycy z AradesŚwięty · †726Maurycy z Arades, znany również jako Maurycy z Corbie, był frankijskim benedyktyńskim mnichem z opactwa w Corbie, żyjącym w VIII wieku. Piastował ważne stanowiska na dworze frankijskim, służąc jako kapelan oraz osobisty spowiednik majordomusa, Karola Martela. Po jego śmierci w 726 roku w Saint-Priest-sous-Aixe, został uznany za świętego zarówno w tradycji prawosławnej, jak i rzymskokatolickiej.
- SSmaragda (Onyszczenko)1858–1935Smaragda z Niżyna była wschodnioortodoksyjną zakonnicą i przełożną, która sprawowała opiekę nad klasztorem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Niżynie. Urodzona jako Uliana Onyszczenko w 1858 roku, wychowywała się w pobożnej rodzinie i kształciła się w klasztornej szkole dla sierot. Kierowała klasztorem w trudnych okresach prześladowań, wykazując się wielką pokorą poprzez życie w skromnej celi mimo sprawowanej funkcji przełożonej. Jej niezłomność podczas aresztowań i przesłuchań w czasach radzieckich przyniosła jej uznanie jako wyznawczyni wiary (konfessorki), tytuł ten odzwierciedla jej wytrwałość w cierpieniu za wiarę.
- IIulitta PietrowskaBłogosławiony · 1885–1955Iulitta Pietrowska była prawosławną błogosławioną wyznawczynicą wiary, która żyła w XX wieku w Imperium Rosyjskim i Związku Radzieckim. Urodzona w wiosce Pietrowo, wyszła za mąż za Kiryła Pedana i wychowała czworo dzieci. Dzięki pobożnemu stylowi życia zyskała reputację duchowej przewodniczki wśród lokalnych mieszkańców. W latach 30. XX wieku doświadczyła znaczących prześladowań ze strony władz radzieckich za swoją działalność religijną, co doprowadziło do wielokrotnych aresztowań i długiego wyroku więzienia.
AelhaearnŚwiętyAelhaearn był walijskim świętym z VII wieku i wyznawcą Kościoła brytyjskiego. Jako członek dynastii królewskiej z królestwa Powys, był synem Hygarfaela i bratem świętych Llwchaiarna oraz Cynhaiarna. Jako wyznawca świętego Beuno, podróżował ze swojej ojczyzny w stronę półwyspu Llŷn. Zapamiętano go przede wszystkim ze względu na legendarny incydent, w którym Beuno miał go wskrzesić po tym, jak zginął on z rąk dzikich zwierząt, co rzekomo doprowadziło do nadania świętemu jego charakterystycznego imienia.
Jan OlenevskiyWyznawca · 1854–1951Jan Olenevskij był prawosławnym wyznawcą i starcem duchowym żyjącym w XX wieku, urodzonym w 1854 roku w Olenewce. Mimo święcenia na diakona w 1920 roku, sprawował znaczący autorytet pasterski, często udzielając duchowego przewodnictwa zarówno świeckim, jak i duchowieństwu. Przez całe swoje długie życie mierzył się z wielokrotnymi aresztowaniami i prześladowaniami ze strony władz radzieckich z powodu swojej działalności religijnej. Ostatecznie został święcony na kapłana w 1946 roku w wieku 92 lat. Jest uznawany za świętego i wyznawcę wiary w Kościele Prawosławnym.- CCelerinus z KartaginyŚwięty · †258Celerinus z Kartaginy był chrześcijańskim diakonem, który żył w Kartaginie w czasach Cesarstwa Rzymskiego. Za panowania cesarza Decjusza został święcony na diakona przez świętego Cypriana, biskupa Kartaginy. Jest uznawany za wyznawcę, gdyż znosił cierpienia za swoją wiarę w okresie wielkich prześladowań w Afryce Północnej.
- AAchemenid PerskiŚwiętyAchemenid Perski był perskim wyznawcą wiary (konfessorem), który żył w czasach cesarza bizantyjskiego Teodozjusza II oraz perskiego króla Jazdegerda. Urodzony w bogatej i szlacheckiej rodzinie, zdecydował się przyjąć chrześcijaństwo, wyrzekając się tym samym tradycji przodków oraz wielkich bogactw. Jego nawrócenie doprowadziło do intensywnego konfliktu z perskim monarchą, który próbował zmusić go do powrotu do dawnej wiary za pomocą różnych metod przymusu.
Apollon Ksenofontowicz BabiczewŚwięty męczennik kapłan · 1874–1937Apollon Ksenofontowicz Babiczew był rosyjskim psalmodistą, który żył w latach 1874–1937. Urodzony w Kałudze, służył w cerkwi św. Jerzego w tym samym mieście aż do momentu aresztowania podczas represji radzieckich w 1937 roku. Mimo zachowania niezłomnej postawy podczas przesłuchań i nalegania, aby jego odpowiedzi były zapisywane dokładnie, został oskarżony o działalność antyradziecką. Został stracony wraz z kilkoma innymi duchownymi, a później został uznany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny.- JJan PsichaitPrzepodobnyJan Psichait był bizantyjskim mnichem żyjącym pod koniec VIII i na początku IX wieku. Przyjął śluby zakonne w Lavrze Psichait nieopodal Konstantynopola, gdzie słynął ze swojego ascetyzmu. W okresie ikonoklazmu odmówił wyrzeczenia się czci ikon i otwarcie krytykował cesarza Leona IV Isaurczyka za jego poglądy. Z powodu sprzeciwu wobec polityki cesarskiej został zesłany do Chersonu, gdzie ostatecznie zmarł.
Roman Miedwiedź1874–1937Roman Miedwiedź był wschodnioortodoksyjnym kapłanem urodzonym w Zamościu w 1874 roku. Po studiach w Petersburgskiej Akademii Teologicznej pełnił różne funkcje, w tym inspektora w Wilnieńskiej Akademii Teologicznej oraz rektora w Sewastopolu. Przez całą swoją służbę utrzymywał bliskie więzi duchowe z wybitnymi postaciami, w tym z Janem z Krontstadtu. W okresie radzieckim doświadczył dotkliwych prześladowań z powodu swoich przekonań religijnych, co ostatecznie doprowadziło do jego uwięzienia i śmierci w 1937 roku.- TTeodosyWyznawca · 1860–1937Teodozjusz (ur. jako Iwan Fiedorowicz Ganicki w 1860 roku) był wschodnioortodoksyjnym biskupem Kościoła prawosławnego, sprawującym godność biskupa kołomińskiego i bronnickiego. Urodzony w rodzinie diakona w Rudzie, wstąpił do zakonu i piął się po stopniach monastycznych, pełniąc różne funkcje administracyjne i pasterskie. Znany był ze swojego ascetycznego trybu życia oraz oddania duchowym potrzebom swojej wspólnoty. W okresie wczesnego Związku Radzieckiego, ze względu na działalność religijną, był wielokrotnie aresztowany i skazywany na wygnanie, aż do śmierci w 1937 roku.
- DDagŚwięty · †588Daig był irlandzkim biskupem i wyznawcą żyjącym w VI wieku, który sprawował posługę w Inis-Caoin-Deagha, położonym na terenie dzisiejszego hrabstwa Monaghan. Urodzony w hrabstwie Meath, jako syn Carilla i Dedivy, odebrał wczesną edukację w klasztorze na wyspie Devenish, po czym kontynuował studia pod przewodnictwem świętego Comgalla w Bangor. Zanim objął funkcje kierownicze, pracował jako wykwalifikowany rzemieślnik u świętego Ciarána z Saigir, wytwarzając liczne dzwony, pastorały oraz Ewangelie dla różnych irlandzkich klasztorów.
Anastazy WenecjaninŚwiętyAnastazy Wenecjanin był mnichem, pustelnikiem i teologiem żyjącym w XI wieku, pochodzącym z wpływowej weneckiej rodziny. Podążając za Wilhelmem z Volpiano, przebywał w Mont-Saint-Michel oraz na wyspie Tombelaine, zanim wstąpił do opactwa w Cluny pod przewodnictwem Hugona z Semur. Znany ze swojej głębi intelektualnej, był współczesnym Anzelma z Canterbury; niektórzy uczeni przypisują mu wczesne pisma teologiczne dotyczące Eucharystii. Zmarł w Saint-Martin-d'Oydes podczas podróży między różnymi wspólnotami monastycznymi.- DDmitrij Pawłowicz SołowowWyznawca · 1872–1943Dmitrij Pawłowicz Sołowow był prawosławnym kapłanem i wyznawcą wiary, który żył w Imperium Rosyjskim i Związku Radzieckim. Urodzony w 1872 roku, pracował jako nauczyciel, a później został rektorem katedry Spasa Przemienienia w Ugliczu. W trakcie swojej służby pełnił różne funkcje edukacyjne w Kościele, w tym nauczał w szkołach parafialnych i niedzielnych. Jego niezłomne przywiązanie do wiary doprowadziło do wielokrotnych aresztowań przez władze radzieckie, co ostatecznie skutkowało okresem zesłania na Północ, gdzie stracił wzrok.