Filaret z Kalabrii był świętym żyjącym w XI wieku, urodzonym w Palermo około 1020 roku. Pochodząc z rodziny kalabryjskiego pochodzenia, która została przesiedlona na Sycylię, ostatecznie powrócił w rodzinne strony. Większość swojego życia spędził pracując jako ogrodnik, mieszkając w różnych miejscach, takich jak Reggio Calabria i Sinopoli. Ostatecznie osiadł w klasztorze św. Eliasza na górze Aulinas, gdzie spędził ostatnich dwadzieścia pięć lat życia przed śmiercią w Palmi w 1070 roku.