Konstantyn Wielki był rzymskim cesarzem, który panował w latach 306–337. Urodzony w Naissus, doszedł do władzy dzięki służbie wojskowej i wojnom domowym, stając się ostatecznie jedynym władcą imperium. Najbardziej znany jest jako pierwszy cesarz, który przeszedł na chrześcijaństwo, co przypieczętował edykt mediolański, kończący prześladowania chrześcijan. Poprzez ustanowienie Konstantynopola nową stolicą cesarstwa, fundamentalnie zmienił krajobraz polityczny i religijny świata śródziemnomorskiego.