Iw de Chartres był wybitnym francuskim duchownym, prawnikiem i biskupem żyjącym w XI wieku. Urodzony około 1040 roku, pełnił funkcję proboszcza Kolegium św. Quentin, gdzie wprowadził regułę św. Augustyna, a w 1090 roku został biskupem Chartres. Jako wysoce szanowany uczony prawa kanonicznego, był znaczącą postacią w okresie sporu o inwestyturę. Jego wiedza prawnicza oraz nacisk na umiar i miłosierdzie uczyniły go czołowym autorytetem w średniowiecznym prawie kościelnym, wywierając wpływ na wiele późniejszych zbiorów prawnych i myślicieli.