Grzegorz z Elwiry był w IV wieku biskupem Elwiry w rzymskiej prowincji Baetyka. Jako oddany teolog i prezbiter, jest uznawany za nieugiętego obrońcę wyznania nicejskiego przeciwko arianizmowi. Po śmierci Lucyferiusza z Calaris, Grzegorz wyłonił się jako przywódca ruchu lucyferian, który utrzymywał, że komunia z jakimkolwiek duchowieństwem wcześniej związanym z arianizmem była bezprawna. Jego przekonania teologiczne i przywództwo w tym okresie konfliktu doktrynalnego ugruntowały jego dziedzictwo wczesnym Kościołem.