Egbert z Ripon był anglosaskim mnichem i biskupem żyjącym w VII i VIII wieku. Urodzony w Anglii, studiował w Lindisfarne oraz Rath Melsigi, po czym spędził znaczną część swojego życia, podróżując między klasztorami w północnej Brytanii i regionie Morza Irlandzkiego. Po przeżyciu zarazy w 664 roku, oddał się życiu wiecznej pielgrzymki i pokutnej modlitwy. Odegrał istotną rolę w organizowaniu misji do Fryzji i przez długie życie utrzymywał wpływowe kontakty z różnymi królami oraz przywódcami religijnymi.