Hilary był biskupem Rzymu w V wieku, który sprawował urząd papieski od 461 roku do śmierci w 468 roku. Urodzony na Sardynii, początkowo zyskał znaczenie jako archidiakon za czasów papieża Leona I. Podczas drugiego soboru efeskiego w 449 roku występował jako legat papieski i zasłynął sprzeciwieniem się potępieniu Flawiana z Konstantynopola. Po późniejszym wstąpieniu na tron papieski koncentrował się głównie na wzmacnianiu autorytetu kościelnego i utrzymywaniu surowych standardów dyscypliny w prowincjach zachodnich, szczególnie w Galii i Hiszpanii.