Mojżesz Etiopczyk był nubijskim ascetą, kapłanem i Ojcem Pustyni z IV wieku, który żył w Egipcie. Pierwotnie będąc przywódcą brutalnego bandyckiego gangu, przeszedł głęboką przemianę na chrześcijaństwo po znalezieniu schronienia w pustelniczej wspólnocie na pustyni Wadi El Natrun. Znany ze swojej ogromnej siły fizycznej, a później z oddania ekstremalnej ascezie, stał się znaczącym duchowym przywódcą wśród mnichów z Scetis. Jest wspominany jako symbol radykalnej pokuty i bez przemocy, ostatecznie ginąc jako męczennik podczas najazdu Berberów.