DD.O.M.

D.O.M.

Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjePowiadomienia
?Wybierz duszpasterzaDotknij, aby wybraćDProfilZaloguj się
Ustawienia
Centrum informacjiPomocInformacje prawneUstawienia plików cookie i pamięciAktualnościTelegramFacebook
D.O.M.
CzatSzukajAplikacje
PowiadomieniaUstawienia

Kalendarz świętych

Wybierz duszpasterza
Zaloguj się

Liban

  • Juda Tadeusz ApostołŚwięty · 10–62Judas Apostoł był misjonarzem z I wieku i jednym z Dwunastu Apostołów Jezusa. Urodzony w Banias, jest często utożsamiany z Tadeuszem lub Lebbeuszem, aby odróżnić go od Judasza Iskariotty. Podczas gdy niektóre tradycje sugerują, że był bratem Jezusa, inne identyfikują go jako syna Jakuba lub autora Listu św. Judy. Żył w epoce wczesnego ruchu chrześcijańskiego i ostatecznie zmarł w Bejrucie.
  • Frumencjusz z AksumŚwięty · 310–380Frumentius był fenickim misjonarzem z IV wieku, który służył jako pierwszy biskup Aksum. Urodzony w Tyru, wraz z bratem został wzięty w niewolę i przewieziony do Królestwa Aksum po katastrofie statku. Po zdobyciu zaufania dworu królewskiego pomagał w edukacji młodego następcy tronu, Ezany, i wykorzystywał swoje stanowisko do wprowadzania nauk chrześcijańskich w tym regionie. Ostatecznie udał się do Aleksandrii, aby uzyskać formalne wsparcie kościelne, co doprowadziło do jego konsekracji na biskupa i ustanowienia Kościoła etiopskiego.
  • Charbel MakhloufŚwięty · 1828–1898Szarbel Makhlouf był maronickim mnichem i kapłanem, urodzonym w Bekaa Kafra w 1828 roku. Po wstąpieniu do Zakonu Maronitów Libańskich w 1851 roku, został święcony na kapłana w Bkerke w 1859 roku. Przez dwadzieścia trzy lata żył jako pustelnik, zanim zmarł na udar w Annaya 24 grudnia 1898 roku. Jest uznawany za świętego w Kościele maronickim oraz w tradycji katolickiej.
  • Pamfil z CezareiŚwięty · 250–309Pamfil z Cezarei był wybitnym prezbiterem i uczonym biblijnym, żyjącym pod koniec III i na początku IV wieku. Urodzony w zamożnej rodzinie w Bejrucie, studiował w Aleksandrii u Pieriusa, zanim przeniósł się do Cezarei Morskiej. Jest powszechnie uznawany za oddanego nauce uczonego, który był mentorem Euzebiusza z Cezarei. Podczas prześladowań dioklecjanowskich został uwięziony, gdzie kontynuował swoją pracę literacką. Ostatecznie poniósł męczeńską śmierć w 309 roku, gdy odmówił udziału w pogańskich ofiarach.
  • Eudokia (męczennica)Święty · 100–107Eudokia z Heliopolis była Samaryjanką żyjącą na początku II wieku. Po zapoznaniu się z chrześcijaństwem dzięki mnichowi imieniem German, porzuciła bogaty tryb życia, aby poświęcić się życiu religijnemu. Po okresie modlitwy i postu została ochrzczona przez biskupa Teodota, a ostatecznie wstąpiła do klasztoru w pobliżu Heliopolis, znanego dziś jako Baalbek. Poświęciła swoje zasoby działalności charytatywnej i żyła jako mnich aż do śmierci w 107 roku n.e.
  • Maryna MnichŚwięty · 715–750Maryna Mnich była chrześcijańską świętą z Bitynii żyjącą w V wieku w Cesarstwie Bizantyńskim. Aby podążać drogą monastycznej pobożności, przebrała się za mężczyznę imieniem Marinos i zamieszkała w klasztorze w dolinie Kadisza. Przez wiele lat praktykowała ascezę, w tym post i intensywną modlitwę, zachowując swoją tajemnicę. Jej życie charakteryzuje głębokie oddanie powołaniu religijnemu oraz gotowość do znoszenia trudności i fałszywych oskarżeń w celu zachowania wybranej drogi życia.
  • Doroteusz z TyruŚwięty męczennik kapłan · 255–362Doroteusz z Tyru był żyjącym w IV wieku biskupem i kapłanem z Antiochii, uznawanym za męczennika hierarchę. Urodzony około 255 roku, był człowiekiem wykształconym i eunuchem, który żył w czasach znaczących przemian religijnych w Imperium Rzymskim. Tradycyjnie przypisuje mu się autorstwo Dziejów Siedemdziesięciu Apostołów. Po wygnaniu podczas prześladowań Dioklecjana, ostatecznie powrócił do służby i uczestniczył w Soborze Nicejskim w 325 roku.
  • Rafka Chobok Ar-RajesŚwięty · 1832–1914Rafqa Pietra Choboq Ar-Rayes była libańską maronicką zakonnicą, urodzoną w 1832 roku w Himlaya. Po doświadczeniu trudności rodzinnych i odrzuceniu propozycji małżeństwa, wstąpiła do życia zakonnego, aby podążać za swoim powołaniem. Ostatecznie wstąpiła do zakonu Baladita, znanego obecnie jako Libański Zakon Maronicki, i prowadziła życie surowej modlitwy oraz pracy fizycznej. Znana ze swojej głębokiej cierpliwości, jest czczona jako patronka chorych oraz rodziców, którzy stracili dzieci. Zmarła w 1914 roku w Batroun w Libanie.
  • Nimatullah al-HardiniŚwięty · 1808–1858Nimatullah Kassab, znany również jako Al-Hardini, był libańskim maronickim mnichem, kapłanem i uczonym żyjącym w XIX wieku. Urodzony jako Youssef Kassab w 1808 roku, wstąpił do Libańskiego Zakonu Maronitów w 1828 roku, przyjmując monastyczne imię Nimatullah. Służył Kościołowi poprzez nauczanie, administrację i przewodnictwo monastyczne, kierując m.in. seministami, wśród których był przyszły święty Charbel Makhlouf. Rozpoznany ze swojej głębokiej duchowości i pobożności, prowadził życie modlitwy i służby aż do śmierci w Kfifane w 1858 roku. Jest czczony jako święty w Kościele katolickim.
  • Jan MaronŚwięty · 628–707Jan Maron był syryjskim mnichem żyjącym w VII wieku, który sprawował funkcję pierwszego patriarchy maronickiego. Urodzony około 628 roku w Sirmaniyah, ostatecznie ogłosił się przywódcą wspólnoty maronickiej, która wyznawała postanowienia Soboru Chalcedońskiego. Jego przywództwo przypadło na okres znaczących przemian politycznych, gdy lud maronicki dążył do większej niezależności, balansując między napięciami z Cesarstwem Bizantyńskim a grupami wschodnimi. Choć niektórzy historycy kwestionują jego historyczne istnienie, pozostaje on centralną postacią w tradycji maronickiej.
  • Jakub z GhaziruBłogosławiony · 1875–1954Jakub z Ghaziru był libańskim księdzem rzymskokatolickim i bratem kapucynem, który żył w latach 1875–1954. Jest błogosławionym Kościoła katolickiego.
  • Stefan Douaihy z EhdenCzcigodny · 1630–1704Estephan El Douaihy był w XVII wieku patriarchą maronickim Antiochii oraz znaczącym libańskim historykiem. Urodzony w Ehden w 1630 roku, przez czternaście lat studiował w Kolegium Maronickim w Rzymie, zanim powrócił do Libanu, aby służyć jako kapłan, a później jako biskup Cypru. Wybrany na patriarchę w 1670 roku, prowadził swój Kościół przez okresy napięć politycznych pod panowaniem osmańskim. Jest powszechnie ceniony za swoje rozległe badania historyczne oraz wysiłki na rzecz reformy życia zakonnego i promowania edukacji w społeczności maronickiej.
  • Leonardo MelkiBłogosławiony · 1881–1915Leonardo Melki był kapucynem urodzonym w Baabdat w Libanie w 1881 roku. Po wstąpieniu do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów służył jako nauczyciel i kaznodzieja w misjach w Mezopotamii i Armenii. Ostatecznie kierował szkołą kapucyńską w Mardin, gdzie uczył uczniów muzyki i języka francuskiego. Jego życie zakończyło się w 1915 roku podczas ludobójstwa Ormian i Asyryjczyków, kiedy został zamordowany przez siły osmańskie po odmowie przejścia na islam.
  • Tommas SalehBłogosławiony · 1879–1917Tommas Saleh był libańskim maronitą należącym do zakonu kapucynów. Urodzony w Baabdat w 1879 roku, poświęcił życie pracy misyjnej i głoszeniu ewangelii, często służąc ubogim w Mezopotamii. Podczas I wojny światowej doświadczył intensywnych prześladowań, służąc w Imperium Osmańskim. Po okresie uwięzienia i złego traktowania zmarł w 1917 roku w prowincji Kahramanmaraş. Jest wspominany za niezłomną odmowę wyrzeczenia się wiary chrześcijańskiej mimo ekstremalnych trudności i nacisków na nawrócenie.
  • Elias Hoayek z HiltaBłogosławiony · 1843–1931Elias Peter Hoayek był maronickim patriarchą Antiochii, który sprawował swoją funkcję od 1899 do 1931 roku. Urodzony w Helta, studiował teologię w Rzymie, po czym powrócił do Libanu, aby służyć jako kapłan i nauczyciel. Poza obowiązkami kościelnymi stał się znaczącą postacią polityczną, szczególnie w okresie przechodzenia spod panowania osmańskiego pod mandat francuski. Jest zapamiętany dzięki swoim staraniom na rzecz ustanowienia Wielkiego Libanu oraz dzięki swojemu przywództwu podczas Wielkiego Głodu w Libanie Górskim. Obecnie jest błogosławiony Kościoła katolickiego.
  • Stefan NehméBłogosławiony · 1889–1938Stefan Nehmé był libańskim mnichem maronitą urodzonym w 1889 roku, który prowadził życie poświęcone służbie i pracy fizycznej. Jako członek Libańskiego Zakonu Maronitów był ceniony za silną etykę pracy, wykonując zadania od prac rolniczych po budowlane. Zapamiętano go szczególnie ze względu na głęboką pobożność do Matki Bożej oraz działania humanitarne podczas I wojny światowej, kiedy to dostarczał żywność osobom dotkniętym głodem. Zmarł w 1938 roku w klasztorze w Kfifan.
  • AkwilinaŚwięty · 281–293Akwilina była młodą chrześcijańską męczennicą z fenickiego miasta Byblos, która żyła pod koniec III wieku. Wychowana w pobożnym domu przez ojca, Eutolmiusza, kształciła się pod okiem biskupa Ewthaliosa. W wieku dwunastu lat zdołała zachęcić pogańską towarzyszkę do przyjęcia wiary chrześcijańskiej. Czyn ten doprowadził do jej aresztowania przez lokalnego namiestnika, Woluzjusza, który pragnął ukarać ją za odrzucenie tradycyjnego pogańskiego kultu na rzecz swoich przekonań religijnych.
  • JJerzy Rizkallah z Bseb'elPrzepodobny · 1595–1670Jerzy Rizkallah z Bseb’el był biskupem Kościoła maronickiego, który sprawował urząd 56. Patriarchy Antiochii w latach 1657–1670. Urodzony około 1595 roku w libańskiej wiosce Beseb'el, początkowo służył jako biskup pomocniczy. Po wyborze mnicha, który odmówił objęcia urzędu, Beseb'ely został wybrany na przywódcę Kościoła. Jego rządy charakteryzowały się staraniami o uzyskanie uznania papieskiego oraz budowaniem silnych więzi dyplomatycznych z Królestwem Francji, która zapewniała ochronę ludowi maronickiemu.
  • UUlpian z TyruŚwięty · 250–304Ulpian z Tyru był młodym męczennikiem chrześcijańskim, który żył w Lewancie pod koniec III i na początku IV wieku. Według przekazów historycznych należał do grupy chrześcijan prześladowanych w Palestynie za panowania Dioklecjana i Galeriusza. Po wyznaniu wiary przed gubernatorem Urbanem, poddano go ciężkim torturom fizycznym, w tym chłostom i użyciu pręgierza. Zapamiętano go jako osobę niezłomną w obliczu tych brutalnych kar.
  • GGilles de SaumurBłogosławiony · †1266Gilles von Saumur był trzynastowiecznym duchownym andegaweńskim, który sprawował urząd arcybiskupa Tyru od 1253 roku do śmierci w 1266 roku. Jako wybitna postać w Kościele katolickim, piastował stanowisko pierwszego arcybiskupa Damietty i odegrał znaczącą rolę w administracji Kościoła w Jerozolimie. W trakcie swojej działalności uczestniczył w wyprawie krzyżowej VII krucjaty i działał jako kluczowy mediator w Królestwie Jerozolimskim, wykorzystując jednocześnie swoje wpływy do głoszenia idei nowych wypraw krzyżowych.
  • RRomano BottegalPrzepodobny · 1921–1978Romano Bottegal był włoskim cysterskim kapłanem i pustelnikiem, który żył w latach 1921–1978. Urodzony w Lamon, studiował teologię w Belluno i Rzymie, zanim w 1946 roku wstąpił do zakonu trapistów. Choć początkowo służył jako mistrz nowicjuszy, ostatecznie dążył do bardziej samotnego życia. Po nieudanej próbie założenia nowego projektu klasztornego w Libanie, otrzymał pozwolenie na życie jako pustelnik w tym regionie. Swoje ostatnie lata spędził w odosobnieniu, prowadząc życie pełne głębokiej pobożności aż do śmierci w Bejrucie.
  • JJózef z Damaszku1793–1860Józef z Damaszku był prawosławnym kapłanem i pedagogiem żyjącym w XIX wieku, urodzonym w Bejrucie. Po święceniach w 1817 roku przeniósł się do Damaszku, gdzie od 1836 roku aż do śmierci pełnił funkcję dyrektora Szkoły Patriarchalnej. Pod jego kierownictwem instytucja ta stała się wiodącym ośrodkiem wyższej nauki prawosławnej na Bliskim Wschodzie. Jest wspominany ze względu na swój znaczący wpływ na duchowieństwo w regionie oraz śmierć podczas masakry w Damaszku w 1860 roku.
  • ŚŚwięty Dymitr NeomartyrDemetrios Neomartyr był świętym prawosławnym, urodzonym pod koniec XVIII wieku w regionie Messinia. Po trudnościach w rodzinie przeniósł się do Trypolii, aby pracować jako uczeń murarza. Choć wcześniej przeszedł na islam, później żałował tej decyzji. Pragnąc odkupić swoje czyny, powrócił do Trypolii, aby publicznie wyznać powrót do wiary chrześcijańskiej, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w 1803 roku.
  • LLeontiusz z TrypolisuŚwięty · †99Leontius z Tripolis był rzymskim żołnierzem i chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w I wieku. Służąc jako dowódca w regionie fenickim, był znany ze swojej pobożności oraz dzielenia się wiarą z towarzyszami broni. Jego odmowa wyrzeczenia się chrześcijaństwa doprowadziła do aresztowania go przez rzymskie władze podczas prześladowań za panowania Wespazjana. Po zniesieniu różnych tortur zmarł za swoje przekonania w Tripolis, mieście położonym w Imperium Rzymskim.
  • GGelazjusz HeliopolitańskiŚwiętyGelazjusz Heliopolita, znany również jako Gelasin lub Gelazjusz Mim, był wczesnochrześcijańskim męczennikiem, który żył w Heliopolis, starożytnym mieście znanym dziś jako Baalbek. Za panowania cesarzy Maksymiana Daia i Licyniusza pracował jako mim, czyli aktor wykonujący zazwyczaj role drugoplanowe lub komiczne. Podczas próby wyśmiania chrześcijańskich rytuałów w okresie prześladowań, niespodziewanie doświadczył głębokiej przemiany duchowej, która skłoniła go do wyznania swojej prawdziwej wiary w Chrystusa.
  • TTeodor z TyruTeodor z Tyru był chrześcijańskim biskupem żyjącym w IV wieku, który sprawował rządy w mieście Tyr w dzisiejszym Libanie. Jego przewodnictwo przypadło na czasy panowania cesarzy Licyniusza oraz Konstantyna Wielkiego. Za panowania Juliana Apostaty mierzył się z wielkimi trudnościami z powodu swojego niezłomnego przywiązania do wiary chrześcijańskiej. Po długim życiu zmarł w wieku 107 lat.
  • ZZenobiusz z SydonuŚwięty · †310Zenobiusz z Sydonu był kapłanem i lekarzem żyjącym w Sydonie w Fenicji na początku IV wieku. Według historyka Euzebiusza z Cezarei, został zamordowany jako męczennik w Antiochii około 310 roku. Jest uznawany za jednego z męczenników fenickich; zginął za swoją chrześcijańską wiarę wraz z kilkoma innymi duchownymi, w tym biskupem Tyru oraz różnymi biskupami egipskimi.
  • Aśw. Akilina FenicjankaŚwięty · †293Akilina Fenicjanka była chrześcijańską męczennicą z Fenicji, która zmarła w 293 roku. Jako święta uznawana w tradycji prawosławnej, jest czczona za swoją wiarę pod koniec III wieku. Jej pamięć jest zachowana poprzez uroczystości liturgiczne, co czyni ją znaczącą postacią w historii wczesnochrześcijańskiego męczeństwa.
  • LLeontius z TrypolisuŚwiętyLeontius z Trypolisu, znany również jako Lawendius, był wschodnim świętym uznawanym za męczennika. Choć szczegółowe dane biograficzne dotyczące jego wczesnego życia lub pochodzenia pozostają nieliczne, zapamiętano go przede wszystkim ze względu na ofiarę, którą złożył za swoją wiarę. Jego dziedzictwo jest zachowane w tradycjach liturgicznych, które czczą jego niezłomność w chwili śmierci.
  • KKwatra z BejrutuŚwiętyKwatra (Kuarta) z Bejrutu był prawosławnym świętym, który sprawował urząd biskupa Bejrutu. Choć jego konkretny okres historyczny i biografia pozostają w dużej mierze nieudokumentowane, jest on uznawany w tradycji chrześcijańskiej za przywódcę kościelnego. Jest czczony jako święty w Kościele prawosławnym, a jego wspomnienie obchodzi się 10 listopada oraz 23 listopada.
Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjeDProfil