D.O.M.

D.O.M.

Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjePowiadomienia
?Wybierz duszpasterzaDotknij, aby wybraćDProfilZaloguj się
Ustawienia
Centrum informacjiPomocInformacje prawneUstawienia plików cookie i pamięciAktualności
D.O.M.
CzatSzukajAplikacje
PowiadomieniaUstawienia

Kalendarz świętych

Tunezja

  • Filip ApostołŚwięty · 5–80Filip Apostoł był uczniem Jezusa z I wieku i jednym z Dwunastu Apostołów. Pochodził z Betsaidy, a w Nowym Testamencie jest identyfikowany jako osoba, która przedstawiła Natanaela Chrystusowi. Po zmartwychwstaniu podróżował szeroko jako misjonarz, głosząc Ewangelię w takich regionach jak Grecja, Syria i Azja Mniejsza. Tradycje chrześcijańskie różnią się w kwestii jego śmierci, wskazując, że mógł zostać zamordowany w Hierapolis poprzez ścięcie lub ukrzyżowanie, często wraz z Bartłomiejem.
  • Wiktor IŚwięty · †199Wiktor I był biskupem Rzymu pod koniec II wieku, pochodzącym z prowincji afrykańskiej rzymskiej o korzeniach berberyjskich. Choć źródła historyczne podają różne daty jego pontyfikatu, uważa się powszechnie, że sprawował urząd między 189 a 199 rokiem. Zapamiętano go przede wszystkim ze względu na surowe stanowisko wobec praktyk liturgicznych, a konkretnie decyzję o zerwaniu komunii z niektórymi kościołami wschodnimi z powodu różnic w obliczaniu daty Wielkanocy.
  • Ludwik IX ŚwiętyŚwięty · 1214–1270Ludwik IX Święty był średniowiecznym monarchą, który panował w swoim królestwie od 1226 roku aż do śmierci w 1270 roku. Urodzony w Poissy, wstąpił na tron w wieku dwunastu lat pod regencją swojej matki, Blanż de Kastylii. Jest uznawany za jedynego francuskiego króla kanonizowanego na świętego. Jego panowanie charakteryzowało się znaczącymi reformami prawnymi i ekspansją terytorialną, choć zakończyło się podczas VIII krucjaty w Tunisie, gdzie zmarł na czerwonkę.
  • Cyprian z KartaginyŚwięty · 200–258Cyprian był biskupem Kartaginy w III wieku i znaczącym wczesnochrześcijańskim autorem pochodzenia berberyjskiego. Urodzony w zamożnej rzymsko-afrykańskiej rodzinie, pierwotnie był wybitnym mówcą i nauczycielem retoryki, zanim w wieku około trzydziestu kilku lat przeszedł na chrześcijaństwo. Po chrzcie szybko awansował w hierarchii duchownej, stając się przywódcą Kościoła w Kartaginie. Jest powszechnie uznawany ze względu na swoje wpływowe łacińskie pisma teologiczne oraz zdecydowane przywództwo w okresach intensywnych prześladowań i wewnętrznych sporów kościelnych.
  • Fulgencjusz z RuspeŚwięty · 468–533Fulgencjusz z Ruspe był chrześcijańskim hierarchą i teologiem żyjącym w V i VI wieku, który sprawował urząd biskupa Ruspe w dzisiejszej Tunezji. Urodzony w rodzinie senatorskiej w Thélepte, początkowo pracował jako poborca podatkowy, zanim wybrał życie zakonne. Stał się wybitnym obrońcą ortodoksji nicejskiej przeciwko arianizmowi, często podlegając wygnaniu lub prześladowaniom pod panowaniem Wandalów. Jako płodny pisarz i nauczyciel, jest pamiętany ze swojego wkładu intelektualnego w doktrynę wczesnego Kościoła oraz za zaangażowanie w reformowanie swojej diecezji.
  • Donat250–355Donat Magnus był biskupem w Afryce Północnej w IV wieku, który zapoczątkował ruch donatystów. Urodzony około 250 roku, zyskał znaczenie po prześladowaniach dioklecjanowskich, w czasie których wielu duchownych wydało święte teksty władzom rzymskim. Donat stanął na czele frakcji, która uważała, że osoby te, znane jako *traditores*, utraciły swoją duchową legitymację. Ten spór teologiczny doprowadził do znaczącej schizmy w kościele afrykańskim, gdyż Donat kwestionował ważność święceń dokonanych przez tych, którzy ulegli podczas prześladowań.
  • Julia z KorsykiŚwięty · 420–450Julia z Korsyki była Kartagińczyką żyjącą w V wieku, która stała się chrześcijańską męczennicą podczas pobytu na Korsyce pod panowaniem rzymskim. Po podboju Kartaginy przez Wandalów, miała zostać wzięta do służby przez kupca imieniem Euzebiusz. Podczas stacjonowania w Cap Corse, jej odmowa udziału w pogańskich ofiarach doprowadziła do konfrontacji z lokalnym magistratem imieniem Feliks. Ze względu na jej niezłomną wiarę i późniejszą śmierć, jest uznawana za świętą w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym i anglikańskim.
  • Aureliusz z KartaginyŚwięty · 301–430Aureliusz z Kartaginy był chrześcijańskim biskupem żyjącym w IV wieku, który kierował kościołem w Kartaginie od około 391 roku do swojej śmierci około 430 roku. Jako bliski współpracownik Augustyna z Hippony, pełnił rolę patrona dla przyszłego świętego, zapewniając wsparcie finansowe na założenie wspólnoty monastycznej. Klasztor ten służył jako miejsce formacji dla przyszłego duchowieństwa. Podczas swojego panowania odegrał istotną rolę w organizowaniu soborów kościelnych w celu zdefiniowania doktryny i dyscypliny w Kościele afrykańskim.
  • EpenetŚwięty · 1–100Epenet z Kartaginy był kapłanem z I wieku i wczesnym chrześcijańskim uczniem. Urodzony w Efezie, jest uznawany za jednego z siedemdziesięciu uczniów wspomnianych w Liście do Rzymian. W tym biblijnym tekście apostoł Paweł odnosi się do niego jako do postaci ukochanej i zauważa, że był on pierwszym nawróconym w prowincji Azja. Niektóre tradycje historyczne sugerują, że sprawował urząd pierwszego biskupa Kartaginy lub Kartageny.
  • Quodvultdeus z KartaginyŚwięty · 400–454Quodvultdeus był biskupem Kartaginy w V wieku i znamiennym Ojcem Kościoła. Urodzony w Kartaginie około 400 roku, służył jako diakon, zanim wstąpił w stan episkopat. Utrzymywał bliskie relacje z Augustynem z Hippony, który był jego duchowym mentorem i poświęcił mu kilka swoich pism. Po podboju Afryki Północnej przez Wandalów został zmuszony do wygnania w Neapolu, gdzie żył aż do śmierci około 454 roku. Podczas pobytu we Włoszech pracował nad nawróceniem wielu Ariuszczy (Gotów) na wiarę katolicką.
  • WWiktor z WityŚwiętyWiktor z Wity był biskupem i historykiem z afrykańskiej prowincji Byzacena żyjącym w V wieku. Urodzony około 430 roku, jest pamiętany przede wszystkim ze względu na swoje szczegółowe relacje historyczne dotyczące konfliktów religijnych w Afryce Północnej. Jego pisma dostarczają istotnych informacji na temat okresu, w którym regionem rządzili królowie Wandalów, a konkretnie Genserik i Huneryk. Poprzez swoją twórczość dokumentował walkę chrześcijan nicejskich z ariańskimi władzami Wandalów, co czyni go kluczowym źródłem dla zrozumienia krajobrazu społecznego i liturgicznego późnoantycznej Afryki.
  • Oliwa z PalermoŚwięty · 448–463Oliwa z Palermo była chrześcijańską dziewicą konsekrowaną z V wieku, urodzoną w szlacheckiej sycylijskiej rodzinie. Według tradycji mieszkała w Palermo, zanim została wysłana do Tunisu przez Wandalów. Tam poniosła męczeństwo przez ścięcie, ginąc 10 czerwca 463 roku. Jest uznawana za świętą i pełni rolę patronki Palermo, co zostało oficjalnie ustanowione w 1606 roku. Jej życie i śmierć są upamiętniane w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej.
  • Restytuta z BizertyŚwięty · 200–304Restytuta była berberyjską świętą i męczennicą żyjącą w czasach rzymskich. Urodzona w regionie Bizerty, ostatecznie osiadła w Kartaginie. Pamięta się ją ze względu na śmierć podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza rzymskiego Dioklecjana. Według tradycji ocalała z pożaru na płonącej łodzi, po czym anioł poprowadził ją na wyspę Ischia.
  • Poncjusz z KartaginyŚwięty · †300Poncjusz z Kartaginy był chrześcijańskim diakonem i łacińskim autorem żyjącym w rzymskiej Afryce Północnej w III wieku. Służąc u boku biskupa Cypriana, towarzyszył swojemu mentorowi na wygnaniu w Kurubie. Jest znany przede wszystkim z napisania *Vita Cypriani*, znaczącego dzieła biograficznego szczegółowo opisującego życie i ostateczną męczeńską śmierć Cypriana. Jego pismo, łączące osobiste obserwacje z ówczesnymi zapisami, stanowi istotne historyczne i apologetyczne świadectwo doświadczeń biskupa oraz wyzwań, przed którymi stał wczesny Kościół w Kartaginie.
  • Juwenalis z NarniŚwięty · 340–376Juwenalis z Narni był biskupem żyjącym w IV wieku, który służył jako pierwszy przywódca Kościoła w Narni we Włoszech. Urodzony w Kartaginie, według przekazów został święcony przez papieża Damazego I. Choć historyczne zapiski dotyczące jego życia są nieliczne, w kilku tradycjach uznaje się go za wyznawcę. Niektóre relacje historyczne, w tym pisma Grzegorza Wielkiego, określały go mianem męczennika – tytuł ten bywał czasem nadawany biskupom niezależnie od konkretnych okoliczności ich śmierci.
  • GGaudiozus z NeapoluŚwięty · 350–455Gaudiozus z Neapolu, znany również jako Gaudiozus Afrykanin, był biskupem z V wieku, pochodzącym z Abitiny w rzymskiej Afryce. W następstwie prześladowań prowadzonych przez wandalów pod wodzą króla Genzeryka, uciekł z Afryki Północnej drogą morską. Przybył do Neapolu około 439 roku n.e. wraz z kilkoma innymi wygnanymi duchownymi, w tym biskupem Kartaginy. Po osiedleniu się na akropolu miasta stał się znaczącą postacią religijną w regionie, pomagając w kształtowaniu lokalnych tradycji monastycznych i liturgicznych.
  • MMarcelin z KartaginyŚwięty · 350–413Marcelin z Kartaginy był rzymskim trybunem wojskowym i sekretarzem stanu służącym pod panowaniem cesarza Honoriusa. Urodzony w Toledo w Hiszpanii, był wykształconym arystokratą o głębokich zainteresowaniach teologicznych. Utrzymywał bliskie przyjaźnie z wybitnymi postaciami religijnymi, w tym ze świętym Hieronimem oraz Augustynem z Hippony, z którym regularnie korespondował. Podczas przewodniczenia Soborowi w Kartaginie w 411 roku wydał wyrok przeciwko donatystom, egzekwując politykę cesarską, która uznała ich za heretyków. Jego zaangażowanie w te religijne i polityczne spory ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w 413 roku.
  • DDeogratias z KartaginyŚwięty · 350–457Deogratias z Kartaginy był północnoafrykańskim prelatem, który sprawował urząd biskupa Kartaginy w latach 454–457. Po podboju miasta przez Wandalów w 439 roku, siedziba biskupia pozostawała nieobsadzona przez czternaście lat, ponieważ poprzedni biskup, Quodvultdeus, został wygnany, a miejscowi kapłani uwięzieni przez króla Genzeryka. Jego imię, oznaczające „niech Bóg dziękuje”, było powszechnym katolickim pozdrowieniem używanym w Afryce, aby odróżnić się od ruchu donatystów.
  • Felicyta z KartaginyŚwięty · 200–203Felicyta była chrześcijańską męczennicą żyjącą w Kartaginie na początku III wieku. Jako w ciąży będąca niewolnica, została aresztowana wraz z szlachcianką Perpetuą oraz kilkoma innymi osobami, w tym dwoma wolnymi mężczyznami i jednym niewolnikiem. Osoby te, będące w czasie aresztowania katechumenami, zostały stracone podczas igrzysk wojskowych organizowanych na cześć urodzin Cezara Gety. Felicyta jest uznawana za świętą w tradycjach katolickiej, prawosławnej oraz przed schizmą.
  • Eugeniusz z KartaginyŚwięty · 450–505Eugeniusz Kartagiński był chrześcijańskim biskupem, który sprawował rządy w diecezji kartagińskiej od 480 roku. Żyjąc w czasach panowania Wandalów w Afryce Północnej, był znaczącą postacią w konfliktach teologicznych między chrześcijaństwem głównego nurtu a arianizmem. Mimo znacznego oporu politycznego ze strony królów Wandalów, pozostał niezłomnym obrońcą swojej wiary. Jego przywództwo i przywiązanie do doktryn doprowadziły do wielokrotnych okresów wygnania, co ostatecznie zakończyło się jego śmiercią w Vienne, niedaleko Albi, w 505 roku.
  • Perpetua z KartaginyŚwięty · 180–203Perpetua była szlachcianką i wczesnochrześcijańską męczennicą z Kartaginy, żyjącą na początku III wieku. Jako matka niemowlęcia, została stracona w rzymskiej prowincji Afryka około 203 roku. Jest powszechnie uznawana ze względu na swój zapis uwięzienia i śmierci, który stanowi rzadką relację męczennicy sporządzoną w pierwszej osobie. Wraz z kilkoma innymi osobami, w tym niewolnicą Felicytą, została skazana na śmierć podczas igrzysk wojskowych organizowanych na cześć urodzin Cezara Gety.
  • Antoni NeyrotBłogosławiony · 1425–1460Antoni Neyrot był włoskim dominikaninem żyjącym w XV wieku, który został później uznany za błogosławionego męczennika. Urodzony w Rivoli, studiował we Florencji u Antoniego Florentyńczyka, a następnie służył w Sycylii i Neapolu. Podczas podróży morskiej do Neapolu został schwytany przez korsarzy berberyjskich i uprowadzony do Afryki Północnej. Po początkowym wyrzeczeniu się wiary katolickiej, aby zapewnić sobie lepsze traktowanie w Tunisie, ostatecznie zdecydował się powrócić do swoich pierwotnych przekonań religijnych, co doprowadziło do jego egzekucji.
  • TTalaszjusz LibijskiPrzepodobny · †648Talazjusz Libijski był mnichem i opatem żyjącym w VII wieku na pustyni libijskiej. Jako szanowany duchowy przywódca utrzymywał bliskie relacje z Maksymem Wyznawcą, który poświęcił mu dzieło zawierające wyjaśnienia pism świętych. Talazjusz jest rozpoznawany przede wszystkim dzięki swoim pismom teologicznym, które poruszały złożone tematy, takie jak wcielenie Chrystusa i uświęcenie całego stworzenia. Jego spostrzeżenia na temat Ducha Świętego prawdopodobnie wywodziły się z wcześniejszych tradycji patrystycznych, a jego idee wpłynęły później na twórczość Jana Damascena.
  • AAbadiuszŚwięty · †400Abadios był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym pod koniec IV wieku. Pochodził z Bilgai w Egipcie, gdzie służył jako żołnierz. Za panowania cesarza Dioklecjana, przebywając w Khalakhis, wyznał swoją wiarę w Jezusa Chrystusa. W konsekwencji swoich przekonań religijnych został stracony poprzez rzucenie o skałę.
  • SSaturnin z KartaginyŚwięty · 201–304Saturnin z Kartaginy był północnoafrykańskim biskupem i męczennikiem, który żył na początku IV wieku. Pochodził z Kartaginy, gdzie podczas prześladowań dekiańskich był poddawany torturom na kole. Następnie został zesłany do Rzymu. Podczas pobytu w stolicy cesarstwa miał nawrócić tyrana Gratiana na chrześcijaństwo, zanim sam stanął przed obliczem śmierci. Zginął w 304 roku przez ścięcie, co zostało odnotowane w inskrypcjach papieża Damazego I.
  • Feliks z TibiukiŚwięty · 247–303Feliks z Tibiuki był chrześcijańskim biskupem żyjącym w Afryce Północnej pod koniec III i na początku IV wieku. Jest uznawany za męczennika, który zginął w 303 roku podczas Wielkiego prześladowania rozpoczętego przez cesarza rzymskiego Dioklecjana. Podczas służby swojej wspólnocie miał odmówić wydania świętych pism chrześcijańskich lokalnemu urzędnikowi imieniem Magnillian. Został stracony wraz z czterema towarzyszami, wśród których byli Audakt, Fortunat, Januariusz i Septym.
  • Święty EmilianŚwięty · †484Święty Emilian był lekarzem z Afryki żyjącym w V wieku, uznawanym za męczennika i wyznawcę. Za panowania wandalizmu króla Huneryka doświadczył intensywnych prześladowań religijnych wynikających z ariańskiego wyznania króla. Ponieważ odmówił przejścia na wiarę ariańską, został stracony w brutalny sposób poprzez obdarcie ze skóry za życia. Pamięta się go jako osobę niezłomną w swojej chrześcijańskiej wierze w tym okresie konfliktów.
  • Święty KaniuszŚwięty męczennik kapłan · 201–300Święty Kaniusz był biskupem i męczennikiem żyjącym w III wieku, urodzonym w Kartaginie. Podczas prześladowań dioklecjańskich odmówił oddawania czci bożkom lub uznania boskości cesarza, co doprowadziło do jego uwięzienia i tortur. Mimo tych trudności kontynuował głoszenie Ewangelii, nawracając wielu wyznawców swoją wytrwałością. Po ucieczce przed egzekucją podczas gwałtownej burzy i trzęsienia ziemi, ostatecznie osiadł w Atelli, aby głosić słowo i żyć jako pustelnik, gdzie zmarł na starość.
  • LLaetus z Nepty†484Laetus z Nepty był chrześcijańskim biskupem i męczennikiem żyjącym w V wieku w królestwie Wandalów w Afryce Północnej. Jako biskup Nepty, położonej w regionie Byzacena, doświadczył prześladowań za panowania króla Huneryka. Po okresie ciężkiego uwięzienia został stracony przez spalenie żywcem w Kartaginie w 484 roku. Jego życie i śmierć zostały odnotowane w relacjach historycznych z tamtej epoki, co czyni go znaczącą postacią chrześcijaństwa nicejskiego w okresie wandalizmu.
  • PPia z KartaginyŚwiętyPia z Kartaginy była wczesnochrześcijańską męczennicą, która żyła pod koniec III lub na początku IV wieku. Mieszkała w Kartaginie, położonej w pobliżu dzisiejszego Tunisu w północnej Tunezji. Wraz ze świętą Pikarią i trzydziestoma ośmioma innymi chrześcijanami została stracona za swoją wiarę około roku 300. Relacje historyczne sugerują, że grupa ta mogła zostać zamordowana przez ukrzyżowanie.
Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjeDProfil