D.O.M.

D.O.M.

Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjePowiadomienia
?Wybierz duszpasterzaDotknij, aby wybraćDProfilZaloguj się
Ustawienia
Centrum informacjiPomocInformacje prawneUstawienia plików cookie i pamięciAktualności
D.O.M.
CzatSzukajAplikacje
PowiadomieniaUstawienia

Kalendarz świętych

Ukraina

  • Klemens IŚwięty · †99Klemens Rzymski był biskupem Rzymu pod koniec I wieku, często identyfikowanym jako czwarty papież. Jako jeden z Ojców Apostolskich był uważany za współczesnego i znajomego Apostołów, a niektóre tradycje sugerują, że został osobiście święcony przez świętego Piotra. Jego przywództwo przypadło na formacyjne lata wczesnego Kościoła w starożytnym Rzymie. Jest pamiętany przede wszystkim ze swojej korespondencji z kościołem w Koryncie, która służy jako wczesny tekst fundacyjny dotyczący władzy liderów kościelnych.
  • Aleksander NewskiPrawowierny · 1220–1263Aleksander Newski był XIII-wiecznym władcą kilku ruskich księstw, w tym Nowogrodu i Włodzimierza. Urodzony około 1221 roku w Pereasławiu Zadnieiskim, stał się wybitnym dowódcą wojskowym, znanym z obrony swoich terytoriów przed obcymi najazdami. Najbardziej słynie ze zwycięstw nad siłami szwedzkimi nad rzeką Newą oraz nad krzyżowcami niemieckimi podczas bitwy na lodzie. Wybierając płacenie trybutu Złotej Ordzie, starał się chronić Kościół wschodniochrześcijański przed wpływami zachodnimi. Zmarł w Gorodźcu w 1263 roku i jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.
  • Olga KijowskaRówny apostołom · 890–969Olga Kijowska była regentką Rusi Kijowskiej w X wieku, która sprawowała władzę w imieniu swojego syna, Sviatoslava, w latach 945–957. Po śmierci męża, księcia Igora, dokonała słynnej, krwawej zemsty na plemieniu Drelowlan za jego morderstwo. Jako pierwsza władczyni z dynastii Rurykowiczów przyjęła chrzest, torując drogę swojemu wnukowi, Włodzimierzowi Wielkiemu, do ustanowienia chrześcijaństwa religią państwową. W tradycji wschodnioortodoksyjnej czczona jest jako święta pod tytułem „Równoznaczna Apostołom”.
  • Włodzimierz I WielkiRówny apostołom · 956–1015Włodzimierz I Wielki (ok. 958 – 1015) był księciem nowogrodzkim od 970 roku i wielkim księciem kijowskim od 978 roku aż do śmierci. Jako nieprawy syn Światosława I po krwawej walce braci przejął władzę, rozszerzył swoje państwo aż po Morze Bałtyckie i bronił jego granic. Początkowo poganin, w 988 roku przyjął chrześcijaństwo i wprowadził je na Ruś Kijowską. Zarówno Kościół katolicki, jak i Cerkiew prawosławna kanonizowały go jako świętego Włodzimierza.
  • Marcin IŚwięty · 598–655Marcin I był biskupem Rzymu od 649 do około 654 roku. Pierwotnie pełnił funkcję legata papieskiego w Konstantynopolu, a został wybrany na papieża bez uzyskania zwyczajnej aprobaty od cesarza bizantyjskiego. Zapamiętany został przede wszystkim ze swojego stanowczego sprzeciwu wobec monoteletyzmu, doktryny teologicznej wspieranej przez dwór cesarski. Opór ten doprowadził do jego aresztowania przez cesarza Konstansa II, późniejszego uwięzienia i ostatecznego wygnania do Chersonu, gdzie zmarł w 655 roku. Jest uznawany za świętego w tradycjach katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej.
  • Jarosław I MądryPrawowierny · 978–1054Jarosław Mądry był wielkim księciem kijowskim, który panował od 1019 roku aż do swojej śmierci w 1054 roku. Urodzony około 978 roku, wcześniej służył jako książę Rostowa i książę Nowogrodu. Po okresie intensywnego konfliktu ze swoim przyrodnim bratem Swiatopelkiem o kontrolę nad kijowskim tronem, Jarosław zwyciężył i skonsolidował swoją władzę. Jako znaczący mecenas kultury promował piśmiennictwo i zlecił budowę katedry Świętej Sofii. Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej.
  • Włodzimierz II Monomach1053–1125Włodzimierz II Monomach był wybitnym wielkim księciem kijowskim, który panował od 1113 roku do swojej śmierci w 1125 roku. Jako sprawny dowódca wojskowy prowadził liczne kampanie przeciwko koczowniczym Połowcom, aby chronić ziemie Rusi Kijowskiej. Poza osiągnięciami politycznymi i militarnymi był znaczącym pisarzem, tworzącym przede wszystkim dydaktyczne pouczenie dla swoich potomków. Jest czczony jako święty w Kościele wschodnioortodoksyjnym i pamiętany z wysiłków na rzecz stabilizacji państwa poprzez reformy społeczne i zjazdy dyplomatyczne.
  • NestorPrzepodobny · 1056–1114Nestor Kronikarz był wpływowym mnichem i historykiem żyjącym w Rusi Kijowskiej pod koniec XI i na początku XII wieku. Urodzony w Kijowie około 1056 roku, wstąpił do Monasteru Lavry Peczerskiej w 1073 roku, a później służył jako hierodiakon. Jest powszechnie uznawany za twórcę literatury, w tym hagiografii i relacji historycznych, i często przypisuje mu się autorstwo Kroniki pierwotnej. Jego praca pomogła ukształtować zapis historyczny regionu w tym formacyjnym okresie.
  • Jaropełk IŚwięty · †978Jaropełk I był wielkim księciem kijowskim, panującym w latach 972–978. Jako najstarszy syn Świętosława I, początkowo sprawował władzę w Kijowie, podczas gdy jego ojciec prowadził kampanie wojenne, jednak jego rządy zostały zdefiniowane przez krwawą wojnę domową przeciwko braciom. Po śmierci ojca Jaropełk walczył ze swoim bratem Olegiem i ostatecznie został jedynym władcą ziem ruskich. Jego rządy zakończyły się w 978 roku, kiedy jego brat Włodzimierz przejął władzę, co doprowadziło do śmierci Jaropełka w zasadzce.
  • Światosław II1027–1076Światosław II Kijowski był władcą Rusi Kijowskiej z XI wieku, który sprawował rządy jako wielki książę kijowski od 1073 do 1076 roku. Jako czwarty syn Jarosława Mądrego, początkowo władał księstwem włodzimierskim, zanim odziedziczył Czernihów. Był kluczowym członkiem trójstronnego triumwiratu rządzącego wraz ze swoimi braćmi, Izaślawem i Wsiewołodem, który przez wiele lat zarządzał sprawami państwa. Jako potomek dynastii Rurykowiczów, jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej.
  • Piotr MohyłaŚwięty · 1596–1646Piotr Mohyła był teologiem XVII wieku i metropolitą kijowskim, galicyjskim i całym Rusi od 1633 do 1646 roku. Urodzony w szlacheckiej mołdawskiej rodzinie w Suceavie, po śmierci ojca przeprowadził się do województwa ruskiego. Stał się centralną postacią Ławry Peczorskiej w Kijowie, gdzie pracował na rzecz wzmocnienia duchowości i edukacji wschodnioortodoksyjnej. Dzięki staraniom dyplomatycznym u króla polskiego zdołał przywrócić status prawny Cerkwi prawosławnej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
  • Aleksandra Oldenburg Romanowa1838–1900Aleksandra Oldenburg była rosyjską wielką księżną z XIX wieku oraz mniszką, która poświęciła życie działalności charytatywnej w dziedzinie medycyny. Urodzona w Sankt Petersburgu jako córka księcia Piotra Oldenburgskiego i księżniczki Terezy z Nassau-Weilburg, była prawnuczką cesarza Pawła I. Choć wychowano ją w wierze luterańskiej, przeszła na prawosławie po wyjściu za mąż za wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza. Po trudnym małżeństwie i wypadku, który spowodował paraliż, osiadła ostatecznie w Kijowie, gdzie założyła klasztor oraz szpital służący ubogim.
  • Anna PorfirogenetkaŚwięty · 963–1011Anna Porfirogenetka była bizantyjską księżniczką urodzoną w Konstantynopolu w 963 roku, która później została wielką księżną żoną księcia kijowskiego. Jako córka cesarza Romana II i siostra cesarzy Bazylego II oraz Konstantyna VIII, cieszyła się wysokim prestiżem jako prawowita córka cesarska. Jej małżeństwo z wielkim księciem Włodzimierzem Wielkim odegrało istotną rolę w chrystianizacji Rusi, gdyż Włodzimierz przeszedł na chrześcijaństwo wschodnie częściowo pod wpływem jej tradycji religijnych oraz samego związku.
  • Igor II OlegowiczStrastotierpiec · 1096–1147Igor II Kijowski był władcą z XII wieku, który sprawował rządy jako książę czernihowski, a krótko także jako wielki książę kijowski. Urodzony w 1096 roku, był synem Olega I Czernihowskiego i sukcesorem swojego brata, Wsiewołoda II. Jego panowanie charakteryzowało się znaczną niestabilnością polityczną oraz oporem ludności Kijowa. Po krótkim okresie rządów został pokonany przez swojego rywala, Izjasława II, co doprowadziło do uwięzienia, a ostatecznie do przyjęcia powołania zakonnego.
  • Ingegerda szwedzkaŚwięty · 1001–1050Ingegerd Olofsdotter była szwedzką księżniczką, która została wielką księżną kijowską w wyniku zawartego w 1019 roku małżeństwa z Jarosławem Mądrym. Urodzona około 1001 roku jako córka króla Olafa Skötkonunga, przeniosła się do Rusi Kijowskiej, aby wzmocnić więzi handlowe i polityczne. Po przybyciu do Kijowa znana była pod greckim imieniem Irene i była centralną postacią na dworze królewskim. Zapamiętano ją ze względu na jej znaczącą rolę w mecenacie religijnym, a konkretnie za zaangażowanie w budowę wielkich katedr, oraz za liczne potomstwo, w tym kilka europejskich królowych.
  • Jozafat KuncewiczŚwięty · 1580–1623Jozafat Kuncewicz był bazylianinem i arcybiskupem Połocka żyjącym w XVII wieku. Urodzony około 1580 roku w Wołyniu jako Jan Kuncewicz, poświęcił swoje życie ruskiej greckokatolickiej Kościołowi w Wielkim Księstwie Litewskim. Pamiętany jest przede wszystkim ze swoich starań na rzecz budowania jedności między wschodnią a zachodnią tradycją Kościoła katolickiego. Jego życie zakończyło się gwałtownie w Witebsku w 1623 roku, kiedy to zginął podczas antykatolickich zamieszek.
  • Rościsław I MichałŚwięty · 1110–1167Rościsław I był XII-wiecznym władcą, który piastował kilka znaczących stanowisk, w tym był księciem smoleńskim, nowogrodzkim oraz wielkim księciem kijowskim. Urodzony około 1110 roku w Kijowie jako syn Mścisława I i Kristiny Ingesdotter, założył linię Rościsławowiczów w dynastii Rurykowiczów. Jego kariera polityczna charakteryzowała się zmienną kontrolą nad głównymi terytoriami, w tym okresami rządów w Nowogrodzie oraz wielokrotnym sprawowaniem władzy jako wielki książę kijowski.
  • Michał I Wsiewołodowicz ŚwiętyŚwięty · 1185–1246Michał I Wsiewołodowicz był trzynastowiecznym władcą, który sprawował rządy jako wielki książę kijowski oraz książę czernihowski. Urodzony w Kijowie około 1185 roku, poruszał się w złożonych realiach politycznych, w tym w konfliktach o tron Halicz-Wołynia oraz podczas mongolskiej inwazji na Ruś Kijowską. Zapamiętany został przede wszystkim ze swojej odmowy odprawienia pogańskich rytuałów przed mongolskim dworem, co było aktem sprzeciwu prowadzącym do jego egzekucji w Saraju w 1246 roku. Ze względu na niezłomną wiarę został uznany za męczennika i świętego w tradycjach prawosławnej, katolickiej oraz orientalnej.
  • Josyf SlipyjPrzepodobny · 1892–1984Josyf Slipyj był głównym arcybiskupem Kościoła greckokatolickiego i kardynałem. Żył w XX wieku, służąc w Związku Radzieckim, a później we Włoszech.
  • HilarionŚwięty hierarcha · 990–1055Hilarion kijowski był XI-wiecznym duchownym i uczonym, który służył jako pierwszy rodzimy metropolita Kijowa i całej Rusi. Urodzony około 990 roku, pełnił funkcję prezbitera w książęcej rezydencji w Berestowie, zanim został wyniesiony do urzędu metropolity. Jego nominacja, wspierana przez wielkiego księcia Jarosława Mądrego, rzuciła wyzwanie wieloletniej bizantyjskiej tradycji mianowania greckich hierarchów na to stanowisko. Choć jego rządy były stosunkowo krótkie, pozostaje on znaczącą postacią historyczną ze względu na swoje wpływowe dzieła literackie oraz rolę w wczesnej hierarchii kościelnej.
  • Dymitr z RostowaŚwięty hierarcha · 1651–1709Dymitr z Rostowa był wybitnym prawosławnym metropolitą, mnichem i płodnym pisarzem żyjącym w XVII i XVIII wieku. Urodzony w kozackiej rodzinie, odebrał wykształcenie w Akademii Kijowsko-Mohylańskiej, zanim wstąpił do życia zakonnego. Jest powszechnie uznawany za postać o znaczącym wpływie na Kościół prawosławny poprzez styl baroku ukraińskiego. Jako oddany hagiograf i kompozytor pozostawił trwałe dziedzictwo duchowe dzięki swoim licznym dziełom pisanym i wkładowi muzycznemu, co pomogło ukształtować zarówno literaturę kościelną, jak i regionalne tradycje muzyczne.
  • Piotr Konaszewicz-Sahajdaczny1582–1622Piotr Konaszewych-Sahajdaczny był wybitnym dowódcą wojskowym i postacią polityczną, który sprawował urząd hetmana kozaków zaporoskich w latach 1616–1622. Urodzony około 1582 roku w ruskiej rodzinie szlacheckiej, był oddanym obrońcą wiary prawosławnej. Przekształcił siły kozackie w ustrukturyzowaną, regularną armię i prowadził je podczas licznych udanych kampanii na rzecz Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Jego przywództwo pomogło wzmocnić więzi między kozakami, duchowieństwem i chłopstwem, sprzyjając kształtowaniu się wczesnej ukraińskiej tożsamości narodowej.
  • Antoni PieczerskiPrzepodobny · 983–1073Antoni Pieczerski był żyjącym w XI wieku mnichem, który zapoczątkował tradycję monastyczną w Rusi Kijowskiej. Urodzony w Liubeczu, początkowo poszukiwał samotnego życia pustelnika na górze Athos. Po powrocie do Kijowa jego surowy ascetyzm przyciągnął wielu wyznawców, co doprowadziło go do współzałożenia Ławry Peczerskiej w Kijowie wraz z Teodozymem Kijowskim. Znany ze głębokiego przewodnictwa duchowego i surowego trybu życia, odegrał kluczową rolę w wczesnym rozwoju monastycyzmu wschodnioortodoksyjnego w tym regionie.
  • Iwan Fedorowicz1510–1583Iwan Fedorowicz był diakonem żyjącym w XVI wieku oraz pionierem wschodniosłowiańskiego drukarstwa. Urodzony w Wielkim Księstwie Moskiewskim, przeniósł się później do Rzeczypospolitej, gdzie pracował w Zabłudowie, Ostrogu i Lwowie. Jest ceniony za swój wkład techniczny w typografię, w tym za wydanie przełomowej Biblii ostrogskiej w 1581 roku. Poza pracą z czcionką ruchomą był również biegłym konstruktorem dział, który wynalazł wielolufowy moździerz. W niektórych tradycjach jest uznawany za świętego.
  • Paisjusz WieliczkowskiPrzepodobny · 1722–1794Paisjusz Wieliczkowski był wschodniochrześcijańskim mnichem i teologiem żyjącym w XVIII wieku, który odegrał kluczową rolę w odrodzeniu monastycyzmu hesychastycznego. Urodzony w Połtawie, przeniósł się później na Górę Athos, gdzie żył jako pustelnik, a ostatecznie kierował liczną wspólnotą uczniów. Jest najbardziej znany ze swojej rozległej pracy polegającej na tłumaczeniu greckich tekstów patrystycznych na język cerkiewnosłowiański, w tym wpływowej Filokalii. Jego wysiłki pomogły przywrócić praktykę modlitwy Jezusowej oraz tradycję duchowego przewodnictwa (starstwa) w świecie słowiańskim.
  • Andrzej SzeptyckiPrzepodobny · 1865–1944Andrzej Szeptycki był metropolitą Kościoła greckokatolickiego, który pełnił funkcję arcybiskupa lwowskiego od 1901 do 1944 roku. Jako teolog i prelat żył i pracował w Galicji za czasów kilku reżimów politycznych.
  • Cyryl TurowskiSłupnik · 1130–1182Cyryl Turowski był wybitnym biskupem, teologiem i pisarzem z XII wieku, pochodzącym z księstwa turowskiego, znajdującego się na terenie dzisiejszej południowej Białorusi. Uznawany za istotną postać w historii intelektualnej Rusi Kijowskiej, słynie z głębokiego opanowania bizantyjskiego stylu literackiego oraz głębi teologicznej. Choć szczegóły historyczne dotyczące jego życia pozostają przedmiotem naukowych debat, tradycyjnie wspominany jest jako ascetyczny mnich i niezwykle wpływowy kaznodzieja, którego dzieła literackie kształtowały wschodniosłowiańską duchowość pobożną przez stulecia.
  • Jan z Szanghaju i San FranciscoCudotwórca · 1896–1966Jan z Szanghaju i San Francisco był wschodnioortodoksyjnym arcybiskupem i mnichem, który służył różnym wspólnotom w Azji, Europie i Ameryce Północnej. Urodzony jako Michaił Maksymowicz w Imperium Rosyjskim w 1896 roku, później kierował diecezjami w Szanghaju i Europie Zachodniej, zanim osiadł w Stanach Zjednoczonych. Jest powszechnie uznawany ze względu na swój intensywny ascetyzm, oddanie ludności uchodźczej oraz szeroką działalność misyjną. Znany jako cudotwórca, jest czczony jako święty zarówno w Kościele wschodnioortodoksyjnym, jak i w Kościele katolickim.
  • Jaropełk PiotrŚwięty · 1043–1086Jaropełk Izyasławicz był władcą, który panował jako książę tworski i wołyński w latach 1078–1086 lub 1087. Urodzony około 1043 roku jako syn Izyasława I Kijowskiego i Gertrudy, został mianowany na to stanowisko przez swojego wuja, Wsiewołoda. W trakcie swojej działalności starał się uzyskać pomoc od papieża dla swojego ojca. Po ucieczce do Polski w 1085 roku ostatecznie pogodził się z Włodzimierzem Monomachiem, lecz ostatecznie został zamordowany w pobliżu Zwinogrodu.
  • Teodozjusz PieczerskiPrzepodobny · 1029–1074Teodozjusz Pieczerski był mnichem żyjącym w XI wieku, który odegrał fundamentalną rolę w rozwoju monastycyzmu w Rusi Kijowskiej. Wraz z Antonim Pieczerskim założył Ławrę Peczerską, znaczące miejsce kultu religijnego. Jest przede wszystkim uznawany za wprowadzenie w tym regionie reguły studyckiej, która zapewniła mnichom ustrukturyzowany sposób życia. Urodzony w Wasylkiw, pełnił funkcję przeora klasztoru, w którym kładł nacisk na praktyki ascetyczne, takie jak post i modlitwa.
Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjeDProfil