D.O.M.

D.O.M.

Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjePowiadomienia
?Wybierz duszpasterzaDotknij, aby wybraćDProfilZaloguj się
Ustawienia
Centrum informacjiPomocInformacje prawneUstawienia plików cookie i pamięciAktualności
D.O.M.
CzatSzukajAplikacje
PowiadomieniaUstawienia

Kalendarz świętych

Rosja

  • Mikołaj II RomanowŚwięty · 1868–1918Mikołaj II był ostatnim cesarzem Rosji, panującym od 1894 roku aż do abdykacji w 1917 roku, podczas rewolucji rosyjskiej. Należał do dynastii Romanowów i kierował udziałem Imperium Rosyjskiego w wojnie rosyjsko-japońskiej oraz w I wojnie światowej. Wraz z rodziną został zamordowany przez bolszewików w 1918 roku, w trakcie wojny domowej w Rosji. Jego panowanie naznaczył rozwój przemysłu i aktywność dyplomatyczna, ale także niepokoje społeczne, klęski wojskowe oraz powszechna krytyka jego rządów.
  • Leonhard Euler1707–1783Leonhard Euler (1707–1783) był szwajcarskim polihistorem, który wniósł fundamentalny wkład w matematykę, fizykę, astronomię oraz teorię muzyki. Urodzony w Bazylei, większość swojego życia zawodowego spędził pracując w Sankt Petersburgu i Berlinie. Przypisuje mu się założenie kilku dyscyplin matematycznych, w tym teorii grafów i topologii, a także wprowadzenie wielu oznaczeń stosowanych we współczesnej matematyce. Jego ogromny dorobek obejmuje różnorodne dziedziny, od dynamiki płynów po badania nad optyką i mechaniką.
  • Aleksander NewskiPrawowierny · 1220–1263Aleksander Newski był XIII-wiecznym władcą kilku ruskich księstw, w tym Nowogrodu i Włodzimierza. Urodzony około 1221 roku w Pereasławiu Zadnieiskim, stał się wybitnym dowódcą wojskowym, znanym z obrony swoich terytoriów przed obcymi najazdami. Najbardziej słynie ze zwycięstw nad siłami szwedzkimi nad rzeką Newą oraz nad krzyżowcami niemieckimi podczas bitwy na lodzie. Wybierając płacenie trybutu Złotej Ordzie, starał się chronić Kościół wschodniochrześcijański przed wpływami zachodnimi. Zmarł w Gorodźcu w 1263 roku i jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.
  • Dymitr DońskiŚwięty · 1350–1389Dymitr Doński był wielkim księciem moskiewskim i włodzimierskim w XIV wieku, który panował od 1359 roku do śmierci w 1389 roku. Urodzony w Moskwie, wstąpił na tron jako dziecko po śmierci ojca, a początkowo był pod opieką metropolity Alekego. Jest najbardziej znany jako pierwszy rosyjski władca, który bezpośrednio rzucił wyzwanie mongolskiej władzy, odnosząc znaczące zwycięstwo militarne nad siłami Mamaja w bitwie na Polu Kukolkowskim w 1380 roku. To zwycięstwo, dzięki któremu zyskał swój przydomek, pomogło skonsolidować prestiż i autorytet księstwa moskiewskiego.
  • Olga KijowskaRówny apostołom · 890–969Olga Kijowska była regentką Rusi Kijowskiej w X wieku, która sprawowała władzę w imieniu swojego syna, Sviatoslava, w latach 945–957. Po śmierci męża, księcia Igora, dokonała słynnej, krwawej zemsty na plemieniu Drelowlan za jego morderstwo. Jako pierwsza władczyni z dynastii Rurykowiczów przyjęła chrzest, torując drogę swojemu wnukowi, Włodzimierzowi Wielkiemu, do ustanowienia chrześcijaństwa religią państwową. W tradycji wschodnioortodoksyjnej czczona jest jako święta pod tytułem „Równoznaczna Apostołom”.
  • Anastazja Nikołajewna RomanowaStrastotierpiec · 1901–1918Wielka księżna Anastazja Mikołajewna Romanowa (1901–1918) była najmłodszą córką ostatniego cara, Mikołaja II, oraz carycy Aleksandry Fiodorowny. Urodzona w Peterhofie, była znana ze swojego żywiołowego, psotnego i energicznego charakteru. Jako członkini rodziny cesarskiej prowadziła stosunkowo skromne życie mimo wysokiego stanu. W lipcu 1918 roku została zamordowana wraz z rodzicami i rodzeństwem przez bolszewickich rewolucjonistów w Jekaterynburgu. Po jej śmierci została uznana za świętą i męczennicę (passion bearer) przez Rosyjski Kościół Prawosławny.
  • Fiodor I Iwanowicz1557–1598Fiodor I Iwanowicz był carem całej Rosji od 1584 do 1598 roku. Jako syn Iwana Groźnego, jego panowanie stanowiło ostatni rozdział dynastii Rurykowiczów. Często nazywany Błogosławionym lub Dzwonniczym, został koronowany w Soborze Wniebowzięcia. Podczas jego rządów administratorem państwa był Borys Godunow. Ponieważ zmarł bez potomstwa, jego śmierć oznaczała koniec długich rządów jego rodu w kraju.
  • Olga Nikołajewna RomanowaStrastotierpiec · 1895–1918Wielka księżna Olga Nikolaevna Rosyjska była najstarszą córką cesarza Mikołaja II i cesarzowej Aleksandry Fiodorowny. Urodzona w 1895 roku w Puszkinie, żyła jako członkini rodziny cesarskiej w ostatnich latach Imperium Rosyjskiego. Podczas I wojny światowej służyła jako pielęgniarka w szpitalu wojskowym, opiekując się rannymi żołnierzami. Jej życie zakończyło się w lipcu 1918 roku w domu Ipatiewskim, gdzie została zamordowana wraz z rodziną po rewolucji rosyjskiej.
  • Aleksandra FiodorownaStrastotierpiec · 1872–1918Aleksandra Fiodorowna była ostatnią cesarzową małżonką Rosji, żoną Mikołaja II od 1894 roku aż do jego abdykacji w 1917 roku. Urodzona jako księżniczka Alix Heska, należała do niemieckiej rodziny cesarskiej i była wnuczką królowej Wiktorii. Po przejściu z luteranizmu na prawosławie w celu poślubienia przyszłego cara, mieszkała w Imperium Rosyjskim, gdzie służyła jako pielęgniarka i wspierała autokrację. Jej życie zakończyło się w 1918 roku, kiedy ona i jej pięcioro dzieci zostali rozstrzelani przez siły bolszewickie w Jekaterynburgu.
  • Aleksy Nikołajewicz RomanowStrastotierpiec · 1904–1918Aleksy Nikolaewicz (1904–1918) był ostatnim carewiczem i następcą tronu rosyjskiego. Jako jedyny syn cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny, jego narodziny były momentem wielkiej radości dla rodziny imperialnej. Przez całe dzieciństwo zmagał się z ciężką hemofilią, chorobą odziedziczoną w linii matki, która sprawiała, że nawet drobne urazy stanowiły zagrożenie dla życia. Po rewolucji rosyjskiej rodzina imperialna była przetrzymywana na wygnaniu, zanim została stracona przez Uralski Rad Regionalny w lipcu 1918 roku.
  • Maria Nikołajewna RomanowaStrastotierpiec · 1899–1918Wielka księżna Maria Nikołajewna Romanowa była trzecią córką cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny. Urodzona w Peterhofie w 1899 roku, była środkowym dzieckiem spośród czterech sióstr w rodzinie cesarskiej. Podczas życia w Imperium Rosyjskim pełniła funkcję patronki szpitala i często odwiedzała rannych żołnierzy. Jej życie zakończyło się w lipcu 1918 roku w domu Ipatiewskim, gdzie została zamordowana wraz z członkami swojej rodziny.
  • Iwan I KalitaPrawowierny · 1288–1340Iwan I Kalita był rosyjskim władcą XIV wieku, który sprawował rządy jako książę moskiewski od 1325 roku, a od 1331 roku jako wielki książę władzimierski. Znany jako Kalita, prowadził złożone relacje ze Złotą Ordą, aby zapewnić dominację polityczną swojej dynastii. Poprzez zachowanie lojalności wobec mongolskich chanów i pobieranie trybutu z sąsiednich terytoriów, znacząco zwiększył bogactwo i wpływy Moskwy. Jego strategiczny sojusz z Cerkwią prawosławną pomógł ustanowić jego stolicę jako główny ośrodek duchowy regionu.
  • Tatiana Nikołajewna RomanowaStrastotierpiec · 1897–1918Wielka księżna Tatiana Nikolaevna Romanowa była drugą córką cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny. Urodzona w 1897 roku w pałacu w Peterhofie, była znana ze swojego eleganckiego wyglądu oraz praktycznej i opiekuńczej osobowości. Podczas pierwszej wojny światowej służyła jako pielęgniarka i przewodniczyła różnym komitetom charytatywnym. Po rewolucji rosyjskiej ona i jej rodzina zostali aresztowani, a następnie zamordowani przez bolszewickich rewolucjonistów w lipcu 1918 roku w domu Ipatiewskim. Rosyjski Kościół Prawosławny uznał ją za nosicielkę męczeństwa (passion bearer).
  • Daniel AleksandrowiczCudotwórca · 1261–1303Daniel Moskiewski był rosyjskim księciem z XIII wieku, najmłodszym synem Aleksandra Newskiego. Jako władca Moskwy położył fundamenty pod przyszłą potęgę miasta i stał się przodkiem moskiewskiej linii dynastii Rurykowiczów. Był znaczącą postacią polityczną, która nawigowała w złożonych konfliktach między różnymi książętami Rusi a Złotą Ordą. Uznawany za cudotwórcę, jest czczony w tradycji prawosławnej.
  • Fiodor UszakowŚwięty · 1745–1817Fiodor Uszakow był dowódcą morskim z XVIII wieku i świętym, który służył w Imperium Rosyjskim. Urodzony w Burnakowie w 1745 roku, wstąpił do Imperium Rosyjskiej Floty Wojennej w 1761 roku. Jest powszechnie uznawany za wybitnego dowódcę wojskowego, który odniósł zwycięstwo w 43 kolejnych starciach morskich. Podczas swojej kariery nadzorował budowę bazy morskiej w Sewastopolu i dowodził flotami na Morzu Śródziemnym, gdzie z sukcesem zdobył Neapol i Rzym. Zrezygnował z dowodzenia w 1807 roku i zmarł w Aleksiejewce w 1817 roku.
  • Awwakum PietrowŚwięty · 1620–1682Awwakum był rosyjskim duchownym z XVII wieku i wybitnym przywódcą staroobrzędowców. Urodzony w Grigorowie, stał się centralną postacią opozycji wobec reform liturgicznych wprowadzonych przez patriarchę Nikona. Jego odmowa przyjęcia tych zmian, które miały na celu dostosowanie rosyjskich praktyk do tradycji greckich, doprowadziła do wielokrotnych uwięzień i ostatecznego wygnania. Jest powszechnie celebrowany jako istotna postać literacka ze względu na swoją autobiografię, która jest uważana za arcydzieło literatury rosyjskiej dzięki unikalnemu połączeniu języka sakralnego i ludowego.
  • Andrzej I BogolubskiŚwięty · 1111–1174Andrzej Bogolubski (zm. 28 czerwca 1174) był księciem włodzimiersko-suzdalskim od 1157 roku aż do swojej śmierci. Przeniósł ośrodek swojej władzy do miasta Włodzimierz, scalił ziemie swojego ojca pod swoim jedynym panowaniem i dążył do zdominowania Rusi Kijowskiej. Jego wojska splądrowały Kijów w 1169 roku, po czym przyjął tytuł wielkiego księcia, zachowując jednak swoją rezydencję we Włodzimierzu. Później został kanonizowany jako święty w Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej w 1702 roku.
  • Elżbieta FiodorownaPrzepodobny męczennik · 1864–1918Elżbieta Heska była niemiecką księżniczką, która później została wielką księżną rosyjską i prawosławną zakonnicą. Urodzona w Darmstadt w 1864 roku, była córką wielkiego księcia Ludwika IV i księżniczki Alicji, córki królowej Wiktorii. Po wyjściu za mąż za wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza, stała się znana ze swojej działalności charytatywnej i godnej obecności w rosyjskim społeczeństwie. Po zamachu na jej męża, przeszła od życia dworskiego do oddania religijnego, zakładając klasztor służący ubogim przed śmiercią w 1918 roku.
  • Sergiusz z RadoneżaCudotwórca · 1314–1392Sergiusz z Radoneża był rosyjskim prawosławnym mnichem, kapłanem i przeorem żyjącym w XIV wieku, który stał się centralną postacią duchowego odrodzenia swojej epoki. Urodzony jako Bartłomiej w rodzinie bojarskiej, ostatecznie osiadł w lesie w pobliżu Moskwy, aby prowadzić ascetyczne życie. Założył Lavrę Trójcy Świętej, która rozrosła się do rangi wielkiego centrum monastycznego. Uznawany za cudotwórcę, wywarł ogromny wpływ na Kościół rosyjski i jest pamiętany za swoje oddanie pracy fizycznej oraz rolę w zakładaniu licznych klasztorów w całym regionie.
  • Pawieł Fłorienski1882–1937Paweł Fłorienski był wszechstronnym rosyjskim polihistorem, który żył w latach 1882–1937. Jako kapłan i teolog wnosił również znaczący wkład w matematykę, fizykę i elektrotechnikę. Urodzony w Jewłach, poprzez swoje różnorodne poszukiwania intelektualne starał się zasypać przepaść między racjonalizmem naukowym a wiarą duchową. Jego praca obejmowała różne dyscypliny, w tym teorię sztuki i elektrodynamikę; pełnił również funkcję profesora i redaktora. W wczesnym okresie radzieckim przyczyniał się do państwowego planu elektryfikacji, zanim został aresztowany i zmarł w obwodzie leningradzkim.
  • Serafin z SarowaPrzepodobny · 1754–1833Serafin z Sarowa był rosyjskim mnichem i kapłanem żyjącym w XVIII wieku, który stał się jednym z najsłynniejszych duchowych starców w tradycji prawosławnej. Urodzony jako Prokhor Mosznin w Kursku, wstąpił do klasztoru w Sarowie w 1777 roku, a później służył jako duchowy przewodnik w klasztorze żeńskim w Diejewie. Jest powszechnie rozpoznawany dzięki swojemu surowemu ascetyzmowi, obejmującemu okres samotnego życia w lesie oraz rytuał nieustającej modlitwy odprawianej na skale. Jego nauki koncentrowały się na nabywaniu Ducha Świętego i dążeniu do wewnętrznego pokoju.
  • Jerzy II WsiewołodowiczŚwięty · 1188–1238Jerzy II Wsiewołodowicz był wielkim księciem z XIII wieku, który panował w księstwie władzimiersko-suzdalskim podczas inwazji mongolskiej. Urodzony w Suzdalu w 1188 roku, był synem Wsiewołod III, a ostatecznie sukcesję po swoim bracie Konstantynie przejął na tronie. Jest uznawany za założyciela twierdzy Niżny Nowogród w 1221 roku, co miało na celu zabezpieczenie strategicznych szlaków handlowych. Jego panowanie zakończyło się podczas niszczycielskiego podboju mongolskiego, kiedy to zginął w bitwie nad rzeką Sit w 1238 roku.
  • Michał TwerskiŚwięty · 1271–1318Michał Twerski był władcą z XIII wieku, który sprawował rządy jako książę twerski i dwukrotnie dzierżył tytuł wielkiego księcia władzimierskiego. Urodzony w 1271 roku, był synem Jarosława III i bratem Aleksandra Newskiego. Jego kariera polityczna charakteryzowała się intensywną rywalizacją z książętami moskiewskimi o dominację regionalną oraz złożonymi relacjami ze Złotą Ordą. Po wezwaniu do Saraju został stracony w 1318 roku, co ostatecznie doprowadziło do jego uznania za świętego.
  • TichonŚwięty hierarcha · 1865–1925Tichon (patriarcha moskiewski) (1865–1925) był wybitnym prawosławnym hierarchą, który sprawował urząd jedenastego patriarchy Moskwy i całej Rosji. Po dwustuletnim okresie administracji synodalnej, został wybrany w 1917 roku, aby przywrócić patriarchat. Przed objęciem przywództwa w Rosji służył jako biskup w Ameryce Północnej, gdzie nadzorował rosnące społeczności imigrantów i zakładał liczne kościoły. Jego kadencja jako patriarchy była naznaczona znacznymi wyzwaniami, w tym niepokojami politycznymi Rewolucji Rosyjskiej oraz późniejszą presją wywieraną przez rząd radziecki.
  • Maksym GrekPrzepodobny · 1475–1556Maksym Grek był greckim mnichem, teologiem i uczonym żyjącym i działającym w XVI wieku w Rosji. Urodzony około 1475 roku w Arcie jako Michaił Trivolis, kształcił się we Włoszech, a później przyjął śluby zakonne na górze Athos. W 1518 roku przybył do Moskwy, aby pomagać w tłumaczeniu tekstów religijnych, stając się ostatecznie znaczącą postacią w procesie reform religijnych. Jego krytyczne poglądy dotyczące własności klasztornej i niesprawiedliwości społecznych doprowadziły do uwięzienia i długiego wygnania, w którym przebywał aż do śmierci w 1556 roku.
  • Bazyli MoskiewskiCudotwórca · 1468–1552Bazyli Moskiewski był szesnastowiecznym rosyjskim świętym, znanym ze swojego stylu życia w skrajnej nędzy i celowej głupocie. Urodził się w Moskwie w rodzinie chłopów pańszczyźnianych i żył jako *jurodiwyj*, często pojawiając się nagi lub nosząc ciężkie łańcuchy. Poświęcił swoje życie wspieraniu ubogich, szczególnie pomagając tym, którzy byli zbyt dumni, by żebrać. Uznawany za posiadający zdolności prorocze, słynnie krytykował cara Iwana Groźnego za jego zachowanie podczas nabożeństw.
  • Ioann Konstantynowicz Romanow1886–1918Książę Jan Konstantynowicz Rosji był członkiem rodziny cesarskiej i odznaczonym orderami oficerem wojskowym. Urodzony w Pawłowsku w 1886 roku, nosił tytuł księcia z krwi cesarskiej po zmianie praw domowych, która obniżyła jego status z wielkiego księcia. Znany z głębokiej pobożności, służył jako subdiakon i dyrygent chóru. Po rewolucji rosyjskiej został zesłany na Ural, gdzie w lipcu 1918 roku został zamordowany przez władze bolszewickie w pobliżu Alapajewska.
  • Aleksandra Oldenburg Romanowa1838–1900Aleksandra Oldenburg była rosyjską wielką księżną z XIX wieku oraz mniszką, która poświęciła życie działalności charytatywnej w dziedzinie medycyny. Urodzona w Sankt Petersburgu jako córka księcia Piotra Oldenburgskiego i księżniczki Terezy z Nassau-Weilburg, była prawnuczką cesarza Pawła I. Choć wychowano ją w wierze luterańskiej, przeszła na prawosławie po wyjściu za mąż za wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza. Po trudnym małżeństwie i wypadku, który spowodował paraliż, osiadła ostatecznie w Kijowie, gdzie założyła klasztor oraz szpital służący ubogim.
  • Dymitr IwanowiczStrastotierpiec · 1582–1591Dymitr Uglicki był najmłodszym synem rosyjskiego cara Iwana Groźnego. Urodzony w Moskwie w 1582 roku, żył jako carewicz za panowania Fiodora I, zanim w 1584 roku został wysłany do Uglica. Jego życie zakończyło się przedwcześnie w 1591 roku w tajemniczych okolicznościach; teorie sugerują albo przypadkowe samookaleczenie, albo morderstwo zorganizowane przez Borysa Godunowa. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej i katolickiej, a konkretnie czczony jako męczennik za wiarę (passion bearer).
  • MikołajRówny apostołom · 1836–1912Mikołaj (Kasatkin) był rosyjskim misjonarzem prawosławnym, teologiem i biskupem z XIX wieku, który odegrał kluczową rolę w wprowadzeniu prawosławia do Japonii. Urodzony jako Iwan Kasatkin w guberni smoleńskiej, udał się do Japonii w 1861 roku, aby służyć w kaplicy konsularnej. Dzięki głębokiej znajomości języka japońskiego, kultury oraz buddyzmu, z sukcesem zbudował liczną wspólnotę religijną. Ostatecznie sprawował urząd arcybiskupa całej Japonii, pozostawiając trwałe dziedzictwo duchowe i językowe dzięki licznym przekładom tekstów świętych.
Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjeDProfil